Migren hastalarında bulimik davranışlar: Migren evreleri ve migren şiddeti ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EBRU ÖZDEN
Danışman: Saime Füsun DOMAÇ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızda, bulimik özellikteki bozulmuş yeme davranışlarının görülmesi açısından migren hasta grupları ile kontrol grubunu karşılaştırmak; davranışların varlığı ve baş ağrısı evrelerinden hangisine eşlik ettiği açısından epizodik migren (EM) ve kronik migren (KM) hasta grupları arasında fark ve bu davranışların gruplara göre anksiyete, depresyon, migren şiddeti ve yeti yitimi ile ilişkilerini saptamak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kesitsel ve analitik türdeki kontrollü bir tasarımda olup; dahil etme ve hariç tutma kriterlerini karşılayan, migren tanısı bir nörolog tarafından konulan 38 EM ve 38 KM tanılı hasta ve 38 kontrol olmak üzere toplamda 114 kişinin katılımı sağlanmıştır. Çalışmada Sosyodemografik ve Klinik Veri Formu, Baş Ağrısı Etki Testi (HIT-6), Migren Özürlülük Değerlendirme Ölçeği (MIDAS), Vizüel Analog Ağrı Kıyaslama Ölçeği (VAS), Yeme Tutum Testi-40 (YTT-40), Edinburgh Bulimia Değerlendirme Ölçeği (EBAT), Beck Anksiyete Envanteri (BAE), Beck Depresyon Envanteri (BDE) uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmamızda bulimik özellikteki bozulmuş yeme davranışlarından düşük kalorili gıdalar tüketmek, lavman kullanmak EM hastalarında; büyük porsiyonlar, aşırı karbonhidratlı gıdalar yemek, gidip gelip, gece uyanıp ve aç olunmadığı halde yemek KM hastalarında istatistiksel olarak anlamlı ve daha sık saptanırken; YTT ve EBAT ölçek skorları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. YTT ölçek skorları ile MIDAS ve HIT skorları arasında aynı yönlü anlamlı ilişki saptanmıştır. Sonuçlar: Çalışmamızda, migren hastalarında bozulmuş yeme davranışının migren şiddeti parametrelerinden yeti yitimi ile yakından ilişkili olduğu, KM hastalarında özellikle tıkınma özelliğindeki davranışların sık görülmesi nedeniyle bu davranışları saptamak için ileri çalışmalarla desteklenmiş ölçek tasarlanmasının, hastalarının takiplerinde uygulanmasının ve kronikleşmenin önlenmesinin olası bozulmuş yeme davranışlarının ortaya çıkma sıklığını azaltılabileceğini düşünmekteyiz.