Diabetes mellitus hastalarında SGLT-2 inhibitörlerinin interatriyal ileti gecikmesi üzerine etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHAMMED ERZURUM
Danışman: Tolga Han EFE
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yaygın bir kardiyak aritmi olan AF, önemli morbidite ve mortalite artışı ile ilişkili bir tür supraventriküler taşiaritmidir. AF'nin 5 kat artmış inme riski ve 2 kat artmış mortalite riski ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Diabetes Mellitus, AF gelişimi için önemli risk faktörlerinden biridir. Altta yatan karmaşık patofizyoloji, yapısal, elektiksel, elektromekanik ve otonomik yeniden şekillenme ile ilgilidir. Glukoz düşürücü tedavilerin AF gelişimini etkileyebileceği belirtilmiştir. SGLT2 inhibitörü kullanan DM hastalarında AF sıklığının daha az olduğunu gösteren çalışmalar bulunmaktadır ve çeşitli mekanizmalar ileri sürülmüştür. Literatürde bu etkinin AF öngördürücüsü olan atriyal EMD ile ilişkisi olup olmadığı ve atriyal EMD azalmasının AF sıklığınının azalmasına katkısı konusunda veri yoktur. Bu temelden yola çıkarak çalışmamızda Tip 2 DM nedeniyle metformin tedavisi kullanırken, tedaviye eklenen SGLT-2 inhibitörlerinin bir AF ön gördürücüsü olan EMD üzerine etkilerini inceledik. Tedavisine SGLT2 inhibitörü eklenen DM hastalarında, AF sıklığının azalmasındaki mekanizmalara katkıda bulunmayı amaçladık. Elli hasta çalışmaya dahil edildi. SGLT2 inhibitörü başlangıcında ve 4. ay kontrolünde hastaların laboratuar, EKG ve ekokardiyografik parametreleri karşılaştırıldı. Atriyal elektromekanik özellikler doku Doppler görüntüleme kullanılarak değerlendirildi. Başlangıca göre hastalarda kilo kaybı, VKİ'de azalma, kan basıncı düşüşü, HbA1c, açlık glukozu, NT-proBNP ve LDL'de istatistiksel anlamlı azalma saptandı. EKG kontrollerinde QTc'nin kısaldığı izlendi. Başlangıçta ölçülen interatriyal ve intraatriyal EMD'nin kontrolde istatistiksel anlamlı olarak azaldığını tespit ettik. Bu bulgunun SGLT2 inhibitörü kullanan DM hastalarında AF sıklığının daha az görülmesinin açıklanmasına katkıda bulunabileceğini düşünmekteyiz. Ayrıca atriyal EMD sürelerinin ölçülmesi bu hasta grubunda tedavi sonrası AF gelişim riskinin azalıp azalmayacağı konusunda katkı sağlayabilir. Anahtar Kelimeler: Atriyal Fibrilasyon, Atriyal İleti Gecikmesi, Diyabetes Mellitus, SGLT-2 inhibitörleri