Kumar oynama bozukluğu hastalarında içselleştirilmiş damgalanma, algılanan sosyal destek, depresyon ve anksiyete düzeylerinin tedavi motivasyonu üzerine etkisinin incelenmesi

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, HAMİDİYE SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, BAĞIMLILIK VE BAĞIMLILIK MÜCADELE ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ÖZLEM KAPUCI

Danışman: Başak ÜNÜBOL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Kumar oynama bozukluğu hastalarında içselleştirilmiş damgalama, algılanan sosyal destek, depresyon ve anksiyetenin tedavi motivasyonu üzerinde etkisinin olup olmadığının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Kumar oynama bozukluğu tanısı alan 18-60 yaş arasında 165 hasta çalışmaya alındı. Demografik bilgi formu, ruhsal hastalıklarda içselleştirilmiş damgalama ölçeği, çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği, Beck depresyon, Beck anksiyete envanteri ve tedavi motivasyonu anketi verileri elde etmek için kullanıldı. Bulgular: İçsel motivasyonla yabancılaşma, içselleştirilmiş damgalama arasında; dışsal motivasyonla depresyon, anksiyete ve kalıp yargıların onaylanması arasında; tedavi motivasyonu ile yabancılaşma ve içselleştirilmiş damgalanma arasında orta düzeyde pozitif ilişki ve sosyal destek ile tedavi motivasyonu arasında zayıf düzeyde negatif ilişki saptandı. Depresyon puanları orta ve üstü seviyede olanların hafif düzeyde olanlara göre içsel motivasyonları daha yüksek bulundu. Regresyon analizinde tedavi motivasyonunda yabancılaşma, kalıp yargıların onaylanması ve algılanan ayrımcılığın varyansın %34'ünü, içsel motivasyonda yabancılaşma ve içselleştirilmiş damgalamanın varyansın %30'unu, dışsal motivasyonda depresyon, anksiyete ve kalıp yargıların onaylanmasının varyansın %31'ini ve kişiler arası yardım aramada kalıp yargıların onaylanmasının varyansın %6'sını açıkladığı sonucuna ulaşıldı. Sonuç: Tedaviye yönelik motivasyon, içselleştirilmiş damgalanma, depresyon ve anksiyete gibi faktörlerden etkilenmektedir. Tedavi motivasyonunda sosyal desteğin etkisinin olmadığı sonucuna ulaşıldı. Tedavide devamlılık ve başarının sürdürülmesinde etkin olarak verilecek sosyal desteğin, tedavi motivasyonunun arttırılmasında ve sürdürülmesinde katkısının olabileceği düşünülmektedir.