Aşırı pretermlerde Prematüre Retinopatisinin (ROP) uzun dönem işitme kaybı ve nörogelişim ile ilişkisinin değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ÜMRANİYE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: KONUL DUNDAR

Danışman: İlke MUNGAN AKIN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve Amaç: Prematüre retinopatisi (ROP) oluşturan nedenlerin gözün embriyolojik dokusuyla yakınlığından dolayı aynı etkenlerin beyinde de hasar yapacağı ve bu nedenle nörogelişimsel bozukluğa neden olacağı düşünülmüştür. Bunun yanı sıra ROP olan bebeklerde etkilenen görmenin nörogelişimsel bir geriliğe yol açabileceği tahmin edilmiştir. Fakat çalışmalar bu ilişki konusunda çelişkili sonuçlar ortaya koymuştur. Bizim çalışmamızın amacı aşırı preterm bebeklerde prematüre retinopatisinin ileri dönem işitme ve nörogelişim düzeyi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız retrospektif, gözlemsel ve kesitsel bir çalışma olarak tasarlandı. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Yenidoğan Yoğun bakım Ünitesine 1 Ocak 2016-1 Mayıs 2023 tarihleri arasında doğum haftası 28 hafta ve altı olan bebekler geriye dönük hastanenin elektronik veri kayıt sisteminden tarandı. Konjenital anomalisi, doğumsal metabolik hastalığı, TORCH enfeksiyonu, ileri evre kraniyal kanama varlığı olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Çalışmaya alınma kriterlerini taşıyan hastaların demografik özellikleri, komorbiditeleri, aldığı tedaviler ve en son yapılan nörogelişim düzeyini değerlendiren testler ve işitme testleri sonuçlarına ilişkin veriler kaydedildi. Hastalar ROP derecelerine göre ileri evre ROP (Evre 2 ve üstü) ve erken evre ROP (Evre 1 ROP olmak üzere iki gruba ayrıldı ve 1,3 ve 7 yaştaki nörogelişim testleri ve işitme testleri değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 47 hasta dahil edildi. Bebeklerin %40.4 (19) kadın cinsiyet, %59.6 (28) erkek cinsiyet idi. Yirmidört hastada (%51.1) evre 1 ROP, 18 hasta (%38.3) evre 2 ROP, 5 (%10.6) hastaya da evre 3 ROP tanısı vardı. Evre 4 ve üstü ROP tanısı alan hasta yoktu. Hastaların doğum haftası benzer olup erken evre ROP grubunda 26±1,4 hafta ve geç evre ROP grubunda 26±1,1 hafta bulundu (p>0.05). Hastaların ortalama doğum ağırlığı erken evre ROP ve geç evre ROP grubunda sırasıyla 916±228,2 gram ve 736±151,4 gram olarak bulundu (p>0.05). Hastaların çalışmaya alındıkları ortalama yaş erken evre ROP grubunda 48±28,4 ay ve geç evre ROP grubunda 49±24,5 ay görüldü (p>0,05). Bebeklerin yoğun bakımda yatış süresi erken evre ROP grubunda ortalama 91±30,3 gün iken geç evre ROP'ta ise 122±47 gün bulundu (p 0.05). İleri evre ROP olan sadece bir hastada işitme kaybı saptandı. Gruplar arası işitme kaybında anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuç: Aşırı preterm bebeklerde prematüre retinopatisi ile ileri dönem işitme ve nörogelişim arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Bulgularımızın desteklenmesi için daha fazla hasta sayısı olan çalışmalara ihtiyaç vardır.