Kadavra koyun izole humerus tuberkulum majus kırıklarının bikortikal kanüllü vida, sekiz gergi bandı ve tightrope ile tespitinin biyomekanik karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: YUSUF MERT GÜLEÇ
Danışman: Tuhan KURTULMUŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı, izole tuberculum majus kırıklarının biyomekanik tespitinde kullanılan üç farklı yöntem bikortikal kanüllü vida, sekiz gergi bandı ve tightrope kortikal düğme-sütür sistemi aynı deneysel modelde karşılaştırarak, farklı deplasman seviyelerinde hangi yöntemin daha yüksek stabilite sağladığını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada toplam 24 adet koyun humerusu kullanıldı ve standart vertikal osteotomi ile izole tuberculum majus kırıkları oluşturuldu. Numuneler üç gruba ayrıldı: Grup1 Sekiz gergi bandı (K-teli + serklaj teli), Grup 2: Bikortikal tam yivli kanüllü vida, Grup3: Tightrope kortikal düğme-sütür sistemi olarak oluşturuldu. Numuneler Shimadzu çekme test cihazında sabitlenerek 1 mm/dk hızla monotonik çekme testi uygulandı. Her bir örnekte 1 mm, 3 mm ve 5 mm deplasman seviyelerinde gerekli kuvvetler ve maksimum kopma yükleri kaydedildi. Bulgular: Elde edilen sonuçlara göre, 1 mm deplasman seviyesinde tightrope grubu en yüksek rijiditeyi sağladı (p<0.05). 3 mm ve 5 mm deplasman seviyelerinde ise bikortikal vida grubu, diğer iki gruba kıyasla anlamlı derecede daha yüksek stabilite gösterdi (p<0.05). Tension band yöntemi orta düzeyde stabilite sağlamasına rağmen, maksimum yük taşıma kapasitesi açısından diğer yöntemlerin gerisinde kaldı Sonuç: Bu çalışma, küçük deplasmanlı kırıklarda tightrope gibi sütür-temelli sistemlerin başlangıç rijiditesi açısından avantajlı olabileceğini, ancak orta ve yüksek deplasman seviyelerinde bikortikal vidaların biyomekanik olarak daha üstün stabilite sağladığını göstermektedir. Bulgular, klinik uygulamalarda kırık paternine ve deplasman miktarına göre hasta bazlı tespit yöntemi seçiminin önemini vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Tuberculum majus kırıkları, biyomekanik çalışma, kanüllü vida, tension band, tightrope, omuz stabilites