Diyabetik hastalarda SGLT-2 (sodyum-glukoz kotransporter-2) inhibitörlerinin atriyal fibrilasyon rekürrensine etkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MÜCAHİT YARAR
Danışman: Hasan ARI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Atriyal fibrilasyon (AF) klinikte karşılaştığımız en sık supraventriküler aritmidir ve diyabetes mellitus (DM) ile birlikteliği sık görülmektedir. Günümüzde, SGLT-2 (sodyum-glukoz kotransporter-2) inhibitörleri DM tanılı hastaların tedavisinde kullanılmakta, ayrıca kalp yetmezliği (KY) hastalarında da Class I endikasyonla önerilmektedir. SGLT-2 inhibitörlerinin AF rekürrensi ile ilişkisi araştırma aşamasındadır. Kliniğimizde, DM tanılı AF nedeniyle CV (Kardiyoversiyon) uyguladığımız hastalarda, SGLT-2 inhibitörlerinin AF rekürrensine olan etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde, DM tanılı AF nedeniyle medikal CV ve/veya DCCV (Direkt Current Kardiyoversiyon) uygulanan 120 hasta çalışmaya alındı. Sinüs ritmi sağlanan, SGLT-2 inhibitörü kullanan 60 hasta ve kullanmayan 60 hasta; CV sonrası ilk gün, birinci, üçüncü ve altıncı ayda AF rekürrensi açısından hastalar takip edildi. Bulgular: Altı aylık takip sonrası SGLT-2 inhibitörü kullanan 60 hastanın 24'ünde (%40), kullanmayan 60 hastanın 35'inde (%58,3) AF rekürrensi gelişti, p= 0.04. SGLT-2 inhibitörü kullanan hastaların ejeksiyon fraksiyon (EF) değerleri daha düşük, hemoglobin A1c (Hb A1c) değerleri ve kan üre azotu (BUN) değerleri anlamlı olarak daha yüksekti. Tek değişkenli analizde AF süresi, SGLT-2 inhibitörü kullanımı, sol atrium (LA) çapı ve Triküspit anüler düzlem sistolik hareketi (TAPSE) değeri AF rekürrensi açısından anlamlı parametrelerken; çok değişkenli analizde AF süresi, OR: 4,98; %95 GA (2,39-10,38), p< 0,001, SGLT-2 inhibitörü, OR: 0,35; %95 GA (0,13-0,90), p= 0,03 kullanılmaması anlamlı parametreler olarak bulundu. Sonuç: DM tanılı, AF nedeniyle CV uygulanan ve SGLT-2 inhibitörü kullanan hastaların 6 aylık takibinde, SGLT-2 inhibitörü kullanmayanlara göre AF rekürrensinin anlamlı olarak daha az olduğu görüldü. Bu hasta grubunda uzamış AF süresi ve SGLT-2 inhibitörü kullanılmamasının AF rekürrensi açısından anlamlı prediktörler olduğu saptandı. Anahtar Kelimeler: Diyabetes mellitus, Atriyal fibrilasyon, SGLT-2 inhibitörü