Geleneksel osteotomi teknikleri ile ultrasonik osteotominin nazal kemik iyileşme sürecine etkisinin total alp ve osteokalsin düzeyleri ile karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ VE BAŞ-BOYUN CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EFE CAN
Danışman: Özgür YİĞİT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Septorinoplasti gittikçe yaygınlaşan bir cerrahi prosedürdür ve ameliyatın en önemli basamaklarından biri osteotomidir. Kemik müdahaleleri geleneksel olarak testere, keski, osteotom, raspa gibi aletler ile gerçekleştirilirken; günümüzde daha kontrollü fraktür hatları oluşturan, çevre dokuda daha az travma yaratan ultrasonik osteotomi yaygın olarak kullanılmaktadır. Literatürde, geleneksel osteotomi teknikleri ile ultrasonik osteotomiyi farklı açılardan karşılaştıran birçok çalışma mevcuttur. Buna rağmen, bu iki tekniğin nazal kemik iyileşme sürecine etkilerini değerlendiren kantitatif bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızda, bu iki tekniğinin nazal kemik iyileşme sürecine etkisini serum total alkalen fosfataz (ALP) ve osteokalsin (OC) değerleri ile karşılaştırmayı, hangi tekniğin osteoblastik aktiviteyi daha çok indüklediğini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Mayıs 2022 ve Ocak 2024 tarihleri arasında septorinoplasti ve septoplasti uygulanan, 18-50 yaş aralığındaki 60 kadın hasta dahil edildi. Yirmi hastaya geleneksel yöntemlerle osteotomi, 20 hastaya ultrasonik osteotomi uygulandı. Diğer 20 hastaya ise septoplasti uygulandı ve bu hastalar kontrol grubunu oluşturdu. Hastaların preoperatif dönemde, postoperatif hemen, postoperatif 2. hafta ve 2. ayda serum total ALP ve OC değerleri ölçüldü ve istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Her üç grup karşılaştırıldığında, hiçbir zaman diliminde serum total ALP ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Yalnızca postoperatif 2. ayda ölçülen OC değerleri, ultrasonik osteotomi grubunda diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksek saptandı (p<0.05). Sonuç: Çalışmamız nazal kemik iyileşme süreci takibinde, serum total ALP'nin hassas bir biyobelirteç olmadığını göstermektedir. Ameliyat sonrası 2. ayda ölçülen OC değerleri ultrasonik osteotomi uygulanan grupta, geleneksel osteotomi uygulanan gruba göre anlamlı derecede yüksek saptandı. Dolayısıyla nazal kemik iyileşme sürecinde, ultrasonik osteotominin osteoblastik aktiviteyi daha çok indüklediğini, buna bağlı olarak daha iyi ve daha hızlı bir iyileşme süreci sağladığını düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Alkalen Fosfataz, Nazal Kemik, Osteokalsin, Osteotomi