Pretermlerde gecikmiş tiroid stimulan hormon yüksekliği sıklığı ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATMA KÜBRA DEMİRCİ
Danışman: Sabriye KORKUT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Gecikmiş Tiroid Stimüle Edici Hormon (dTSH) yüksekliği, immatür hipotalamus-hipofiz-tiroid (HPT) aksına sahip preterm bebeklerde topuk kanı taramasındaki normal Tiroid Stimüle Edici Hormon (TSH) düzeylerinden sonra yapılan ikinci bir taramada TSH' nin yüksek olarak saptanmasıdır. Çalışmamızın amacı preterm bebeklerde dTSH cevabının sıklığını ve bununla ilişkili olabilecek faktörleri değerlendirmektir. Yöntem: Bu retrospektif tanımlayıcı çalışmaya; doğumda gestasyon haftası <32 hafta olan, topuk kanı TSH düzeyi normal olan, postnatal 2-4. haftada ikinci TSH düzeyi değerlendirilen bebekler dahil edildi. Bebeklerin çalışmaya dahil edilenlerinin prenatal, antenatal ve ikinci TSH örneği alınmadan önceki klinik özellikleri hasta dosyalarından incelenerek çalışma formlarına kaydedildi. İkinci TSH düzeyi referans değerin üzerinde olan grup dTSH Grubu, ikinci TSH düzeyi normal olan grup Kontrol Grubu olarak tanımlandı. Çalışmada dTSH yüksekliği oranı ve risk faktörleri değerlendirildi. Bulgular: Çalışma tarihleri arasında toplam 2015 pretermin 147' sinde dTSH yüksekliği saptandı. Böylece çalışmamızda dTSH yüksekliği sıklığı % 7,29 olarak tespit edildi. Gruplar arasında farklı bulunan sezaryen doğum oranı, SGA olma ve 1.dakika apgar˃7 olma durumu için univariate analiz ile doğum ağırlığına göre düzeltme uygulandıktan sonra bu değişkenler her iki grupta benzer bulundu (p˃0,05). Regresyon analizinde doğum ağırlığı (p=0,01) ve annenin L-tiroksin tedavisi alıyor olması (p=0,006), dTSH yüksekliği için bağımsız risk faktörleri olarak bulundu. Sonuç: Doğumda <32 hafta prematüre bebeklerde dTSH yüksekliği önemli bir oranda görülmektedir. Gereksiz tetkik ve tedaviden korunmak adına risk faktörleri mevcut gruplara özgü ek tarama zamanları belirlenmesi dTSH gruplarının tespitini kolaylaştıracaktır. Özellikle 1000 gramdan küçük, Respiratuvar distres sendrom (RDS) tanılı ve annesi L-tiroksin tedavisi almakta olan prematüre bebeklerin konjenital hipotirodi taramasında daha dikkatli olunmalıdır. Bu hasta grubunda uygun zamanda ikinci kez TSH düzeyi değerlendirmesi muhtemel hipotiroidi tanısının gecikmesini önleyerek erken tanı ve tedavi imkanı sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: Preterm, gecikmiş TSH yüksekliği, risk faktörleri, konjenital hipotiroidi taraması