Otozomal dominant polikistik böbrek hastalarında idrar nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalin düzeyinin hastalık progresyonunu öngörmedeki yeri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HASEKİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EMRE AKSU
Danışman: Egemen CEBECİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET AMAÇ: Otozomal dominant polikistik böbrek hastalığının (ODPBH) progresyonunu tahmin etmekte rutin pratikte kullanılan serum kreatinini, renal parankimin çoğu harap olmadıkça sabit kalmaktadır. Bu yüzden serum kreatinin ve tahmini glomerüler filtrasyon hızı (tGFR) ODPBH'lerde hastalığın ilerleyişini izlemekte yetersiz kalmaktadır. Proksimal ve distal tubül hasarının biyobelirteci olan nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalinin (NGAL) ODPBH'lerde artabileceği, azalmış böbrek fonksiyonu ile ilişkili olabileceği daha önceki çalışmalarda gösterilmişti. Ancak NGAL'in hastalık progresyonu ile ilgili çalışma sonuçları, ODPBH'lerde diğer kronik böbrek hastalıklarından farklı sonuçları içeriyordu. Çalışmamızda ODPBH hastalarında renal fonksiyonlar ile idrar NGAL ilişkisini incelemeye ve hastalığın progresyonunu öngörmedeki rolünü belirlemeye çalıştık. GEREÇ ve YÖNTEM: Tek merkezli, prospektif gözlemsel çalışmamıza 2014 ile 2017 tarihleri arasında takip edilen 59 ODPBH'si (ortalama yaşı 48,5±11,3, %62,7 kadın) dahil edildi. Ortalama 32,1±10,9 ay boyunca takibe alınan hastalar, hasta ve renal sonlanımlar (hemodiyaliz, periton diyalizi, transplantasyon) açısından değerlendirildi. Çalışmanın başında tüm hastalardan (n=59) ve üçüncü yılın sonunda çalışmayı tamamlayan hastalardan (n=39) idrar NGAL düzeyleri ELİSA yöntemi ile çalışıldı. BULGULAR: Çalışma başında idrar NGAL düzeyi 578±108 ng/dl iken tGFR'leri ortancaları 49 (IQR 23-78) ml/dk/1,73 m2 idi. Başlangıç idrar NGAL ile kreatinin, tGFR, proteinüri arasında korelasyon saptanmadı. tGFR<60 ml/dk/1,73 m2 olan hastaların idrar NGAL düzeyi ile tGFR ≥60 ml/dk/1,73 m2 olan hastaların düzeyleri benzerdi (p=0,241). Takip sırasında 13 hastaya renal replasman tedavisi (RRT) başlandı. İki hasta eksitus, bir hasta üçüncü yıl kontrolünde gebe olduğundan ve dört hastada üç yıllık sürede merkez takibimizden çıktığından çalışmayı tamamlayamamıştır. Renal replasman tedavi alan hastaların başlangıç idrar NGAL düzeyleri 570±77 ng/ml iken takibine devam edilen 39 hastanın başlangıç idrar NGAL düzeyi ise 587±117 ng/ml idi (p=1). Takibe devam edilen ve RRT ihtiyacı gelişmeyen 39 hastanın bazal ve üçüncü yıl verileri karşılaştırıldığında yıllık tGFR kaybı 2,09±5,08 ml/dk idi. Çalışmanın başlangıcındaki bazal verilerden, renal sonlanımı belirleyen faktörlerin Cox regresyon analizi yapıldığında idrar NGAL, tGFR ve proteinüri değerleri RRT gelişimi ile ilişkili saptandı. SONUÇ: Otozomal dominant polikistik böbrek hastalarında idrar NGAL düzeyi diğer rutin bazal böbrek parametrelerinden bağımsız olarak renal sağkalımı göstermede faydalı olabilir.