Dahiliye polikliniklerine başvuran tip 2 diyabet hastalarında komplikasyon taramalarının doğru şekilde yapılma oranları


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ÜMRANİYE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SÜMEYYE TUĞBA BAYRAM

Danışman: Sema BASAT

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Tip 2 diyabet mellitus (T2DM), tüm dünyada ve ülkemizde giderek artan sıklığı ile önemli bir halk sağlığı sorunu olmaya devam etmektedir. Uluslararası Diyabet Federasyonu verilerine göre diyabet prevalansı son yıllarda belirgin şekilde artmış olup, bu artışın büyük bölümünü tip 2 diyabet hastaları oluşturmaktadır. Diyabetin kendisinden çok, uzun dönemde gelişen mikrovasküler (retinopati, nefropati, nöropati) ve makrovasküler (koroner arter hastalığı, serebrovasküler hastalık, periferik arter hastalığı) komplikasyonlar; mortalite, morbidite, yaşam kalitesi kaybı ve sağlık harcamalarında artıştan sorumludur. Diyabetik komplikasyonların gelişimi büyük ölçüde kronik hiperglisemi süresi, glisemik kontrol düzeyi ve eşlik eden kardiyovasküler risk faktörleri ile ilişkilidir. Ancak yapılan birçok çalışmada, bu komplikasyonların erken dönemde saptanması ve uygun müdahalelerle ilerlemesinin yavaşlatılabileceği veya önlenebileceği gösterilmiştir. Bu nedenle ulusal ve uluslararası kılavuzlar, tip 2 diyabet hastalarında belirli aralıklarla sistematik komplikasyon taramalarının yapılmasını önermektedir. Diyabetik retinopati için yıllık göz dibi muayenesi, diyabetik nefropati için idrar albümin atılımı ve glomerüler filtrasyon hızı değerlendirmesi, diyabetik nöropati için nörolojik muayene ve ayak değerlendirmesi ile kardiyovasküler risk faktörlerinin düzenli olarak taranması bu önerilerin temelini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, dahiliye polikliniklerine başvuran tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastalarda, diyabetik mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyonlara yönelik taramaların, önerilen kılavuzlara uygun olarak yapılma oranlarını değerlendirmektir. Ayrıca tarama oranlarını inceleyerek, klinik pratikteki eksiklik alanlarının belirlenmesi ve komplikasyonların erken tanısına yönelik farkındalığın artırılmasına katkı sağlaması hedeflenmektedir.