BCR-ABL negatif kronik miyeloproliferatif neoplazi alt tiplerinde edinsel von willebrand hastalığı sıklığı ve alt tiplere göre karşılaştırılması

BEYZA SOYLU USLU

BCR-ABL negatif kronik miyeloproliferatif neoplazi alt tiplerinde edinsel von willebrand hastalığı sıklığı ve alt tiplere göre karşılaştırılması

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BEYZA SOYLU USLU

Danışman: Ömür TABAK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Edinsel von Willebrand hastalığı (EVWH), kalıtsal von Willebrand hastalığıyla benzer klinik semptomlar ve laboratuvar bulgular gösteren bir hastalıktır. Özellikle kronik miyeloproliferatif neoplazilerde (KMPN) akkiz olarak gelişir. Ancak bu hasta grubunda EVWH'nin gerçek insidansı ve hastalığın doğurduğu klinik sonuçlar netlik kazanmamıştır. Daha da önemlisi KMPN'de tedavinin önemli bir basamağı olan trombozun önlenmesi amacıyla verilen tedavinin tanısı konulmamış EVWH'yi şiddetlendirme ihtimalidir. Bu nedenle EVWH riskini belirlemek hastaların tedavisini ve prognozunu etkileyecektir. Bu çalışmada amacımız EVWH sıklığını miyeloproliferatif neoplazi alt grubu olan esansiyel trombositoz (ET), polisitemia vera (PV) ve primer myelofibrozda (PMF) belirlemek, kendi toplumumuzdaki durumunu tespit etmek, Breakpoint Cluster Region-Abelson Leukemia (BCR-ABL) negatif KMPN'ler arasında mukayese etmek ve hastaların temel klinik parametreler, kemik iliği fibroz derecesi, JAK2 V617F allel yükü, splenomegali ilişkisini inceleyip kanama gelişmeden kanama riskini kanıta dayalı olarak öngörebilmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız tür olarak retrospektif gözlemsel klinik bir çalışmadır. Araştırma örneklemi 01.10.2021 ile 31.07.2022 tarihleri arasında Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Erişkin Hematoloji polikliniğine başvuran, PV, ET, PMF ve sekonder miyelofibroz (SMF) tanıları konulan EVWH açısından taranmış 122 hastadan oluşmaktadır. Hasta gruplarında EVWH taraması için kullanılan testler ile temel hemogram parametreleri, kan grubu, dalak boyutu, kemik iliğinde fibroz derecesi, JAK2 V617F mutasyonu varlığı ve allel yükü, hastanın kullandığı ilaçların bilgileri karşılaştırıldı. Hasta verileri; hastanenin veri tabanından ve dosyalarından geriye dönük taranarak elde edildi.Bulgular: 122 hastanın %53,3'ü (n=65) kadın, %46,7'si (n=57) erkektir. Hastaların yaşları 18 ile 88 arasında değişmekte olup yaş ortalaması 57,89'dir. Çalışmaya dahil edilen hastaların %44,3'ü (n=54) PV, %18,0'ı (n=22) ET, %25,4'ü (n=31) PMF, %7,4'ü (n=9) postpolisitemik miyelofibroz, %4,9'u (n=6) posttrombositemik miyelofibroz tanılıdır. Tüm KMPH olgularının % 26.2' sinde EVWH gelişmiştir. Edinsel von Willebrand hastalığı gelişen ve gelişmeyen hastaların cinsiyet, primer tanı durumları, kan grubu, splenomegali varlığı ve JAK2 V617F mutasyonu pozitiflik ve negatiflik oranları benzer olarak saptanmıştır. Polisitemia vera tanılı hastaların % 25,9'unda, ET'li olgularının %41'inde, PMF'li olguların %16.1'inde, Sekonder MF olgularında ise % 26.6'sında EWVH saptanmıştır. Tüm alt gruplarda EVWH gelişen ve gelişmeyen hastaların cinsiyet, kan grubu, splenomegali varlığı ve JAK2V617F mutasyon durumları benzer olarak saptanmıştır. Tüm hasta gruplarında EVWH gelişenler ve gelişmeyenler arasında lökosit sayısı, nötrofil sayısı ve yüzdesi, ortalama trombosit hacmi (MPV) arasında fark yoktur. Aynı şekilde trombosit sayısı ve aktive parsiyel tromboplastin zamanı (APTT) da EWVH gelişen ve gelişmeyenlerde benzer düzeylerdedir. Sonuç: Çalışmamız hipotezine uygun olarak APTT değerinin beklenen aralıkta olmasına rağmen kanama diyatezinin hala olabileceğini ve trombosit sayısının 1.000.000/mm3 üzerine çıkmadan da EVWH gelişebileceğine dair kanıtlar bulmuştur. Bu olgulara peroperatif VWF antijen konsantrasyonu (VWF:Ag), von willebrand ristosetin kofaktörü (VWF:RCo) ve kan grubu bakılarak kanama diyatezine dair ayrıntılı değerlendirmenin yapılmasını ve güncel pratiğe adapte edilmesinin faydalı olabileceğini desteklemektedir.