Serviks kanseri hastalarının FIGO 2009 ve 2018 evrelemelerine göre dağılım ve prognozlarının karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HATİCE KÜBRA CAN
Danışman: Esra KELEŞ PEKER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç:Bu çalışmada serviks kanseri tanısıyla kliniğimizde ameliyat edilen hastaları FIGO 2009 ve FIGO 2018'e göre evreleyip, evrelerin dağılımı ve sağkalım açısından karşılaştırmayı, ek olarak LNM ve parametrial invazyon olan ve olmayan hasta gruplarını karşılaştırmayı amaçladık. Materyal ve Metod:01/01/2008-31/12/2018 tarihleri arasında Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'nde serviks kanseri tanısı konularak ameliyat edilen hastalar retrospektif olarak taranmıştır. Hastalar 2009 ve 2018 FIGO evreleme sistemlerine göre tekrar evrelendirilmişlerdir. Öncelikli tedavi olarak cerrahi tedavi yerine RT/KT planlanan hastalar, patoloji sonucu serviks kanseri olmayan hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Bu dışlama kriterleri göz önünde tutularak 86 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. FIGO 2009 ve FIGO 2018'e göre tekrar evrelenen hastalar erken evre serviks kanseri(IA1-IIA2) ve lokal ileri evre serviks kanseri (IIB-IVA) olarak iki gruba ayrılmıştır. Bu iki grup sağkalım açısından karşılaştırılmıştır. Ayrıca LNM olan ve olmayan grup, parametrial invazyon olan ve olmayan grup karşılaştırılmıştır. Bulgular: FIGO 2009 Evreleme Sistemi'ne göre evrelendirme yaptığımızda hastaların 80'i(93.0%) erken evrede (IA1: 18.6% n=16, IA2: 4.7% n=4, IB1: 57.0% n=49, IB2 10.5% n=9, IIA1 2.3% n=2), 6'sı(7.0%) lokal ileri evrede (IIB 3.5% n= 3, IIIA 3.5% n= 3) idi.FIGO 2018 Evreleme Sistemi'ne göre evrelendirme yaptığımızda hastaların 63'ü(73.3%) erken evrede (IA1:20.9% n=18, IA2: 4.7% n=4, IB1: 19.8% n=17, IB2: 22.1% n=19, IB3: 4.7% n=4, IIA1 1.2% n=1), 23'ü(26.7%) lokal ileri evrede (IIB: 2.3% n=2, IIIA: 2.3% n=2, IIIC1: 20.9% n=18, IIIC2: 1.2% n=1) idi. Hastaların 44'ünde (51.2%) evre değişimi olduğu görüldü.Lenf nodu metastazı olan grupta en büyük tümör çapı, stromal invazyon derinliği, histolojik grade, lenfovasküler invazyon oranı lenf nodu metastazı olmayan gruptan anlamlı (p<0.05) olarak daha yüksekti. Parametrial invazyon olan grupta en büyük tümör çapı parametrial invazyon olmayan gruptan anlamlı (p<0.05) olarak daha yüksekti. 2009 FIGO lokal ileri evre (107.8 ay) olan grupta öngörülen sağkalım süresi 2009 FIGO erken evre (167.6 ay) olan gruptan anlamlı (p<0.05) olarak daha düşüktü. 2018 FIGO lokal ileri evre (121.4 ay) olan grupta öngörülen sağkalım süresi 2018 FIGO erken evre (172.3 ay) olan gruptan anlamlı (p<0.05) olarak daha düşüktü.FIGO 2009 evreleme sistemine göre erken evre(IA1-IIA2) olup FIGO 2018 evreleme sistemine göre lokal ileri evreye(IIB-IVA) yükselen hasta grubu ile evresi erken evrede kalan hasta grubu karşılaştırıldığında bu iki grup arasında öngörülen sağkalım süresi anlamlı farklılık göstermemiştir. Sonuç: Çalışmamız evrenin ilerlemesiyle sağkalımın azalması konusunda literatürle uyumludur ancak revize edilmiş FIGO evrelemesine göre değişen evrenin sağkalım üzerindeki etkisini net gösteremedik. Hasta sayımızın azlığı ve evrelemedeki subgrupların fazlalığının bununla ilişkili olduğunu düşünmekteyiz. Evrelemeden sonraki en önemli prognostik faktör olarak değerlendirilen lenf nodu metastazı varlığı, LVSI, histolojik grade, tümör çapı ve stromal invazyon derinliği ile yakından ilişkilidir. Ayrıca stromal invazyon derinliğinin sağkalımla doğrudan ilişkili olduğu çalışmamızda net olarak ortaya koyulmuştur. Anahtar Kelimeler: Serviks kanseri, kanser evreleme, sağkalım analizi