Yoğun bakım ünitesinde takip edilen kesin veya olası COVİD-19 tanılı hastaların klinik özelliklerinin ve uzun dönem fonksiyonel durumlarının incelenmesi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, KONYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: EMRAH HARMAN

Danışman: Muhammet Cemal KIZILARSLANOĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Yoğun Bakım Ünitesi'nde (YBÜ'de) takip edilen COVİD-19 hastalarının klinik özellikleri ile taburcu olabilenlerin uzun dönem fonksiyonel durumlarının incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İç Hastalıkları Kliniği, 3. Basamak YBÜ'de 30 Mart 2020 ve 14 Kasım 2020 tarihleri arasında takip edilen kesin veya olası COVİD-19 tanılı tüm hastaların verileri retrospektif olarak tarandı. Hastaların klinik özellikleri, laboratuvar ve radyolojik bulguları, tedavileri, yatış süreleri, morbidite ve mortalite durumları kaydedildi. Taburcu olan hastaların günlük yaşam aktivite, beslenme, kırılganlık ve yaşam doyum durum anketleri ile klinik özellikleri telefon görüşmesi aracılığıyla incelendi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 203 hastanın [%55,2'si erkek, medyan yaş 76 yıl (23-97), %77,8'i yaşlı (≥65 yaş)] %81,3'ünde en az bir komorbid hastalık mevcuttu. YBÜ'de ortanca yatış süresi 7 (1-71) gün ve mortalite oranı %81,8 olarak hesaplandı. Tek değişkenli analizlerde; yaş (p=0,008), APACHE II skoru (p=0,001), invaziv MV (p<0,001), C vitamini (p=0,011) ve IVIG uygulamaları (p=0,020) mortalite ile ilişkili faktörler olarak bulundu. Çok değişkenli analizlerde, invaziv MV uygulamasının YBÜ'de yatış süresi içerisinde mortalitenin bağımsız bir göstergesi olduğu görüldü (p<0,001). Taburcu olan ve ulaşılabilen 22 hastanın günlük yaşam aktiviteleri, beslenme ve yaşam doyum durum anketleri skorlarında COVİD-19 öncesi dönem ile karşılaştırıldığında anlamlı düzeyde azalma, kırılganlık ölçeği skorunda anlamlı düzeyde artma tespit edildi. Sonuç: Yoğun bakım ünitesinde takip edilen COVİD-19 hastalarında mortalite oranı oldukça yüksektir. Taburcu edilebilen COVİD-19 hastalarında uzun dönem fonksiyonel kayıpların önüne geçebilmek için beslenme planı, fiziksel ve sosyal aktiviteleri içeren rehabilitasyon programlarına ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: COVİD-19, Fonksiyonel Değerlendirme, Mekanik Ventilasyon, Yoğun Bakım Ünitesi