Servikal olgunlaştırma amacıyla intrapartum oksitosin veya prostaglandin E2 uygulamalarının maternal depresyon skorlaması ile postpartum erken dönemdeki etkilerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAŞAKŞEHİR ÇAM VE SAKURA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BUSE AYDIN KALYONCU
Danışman: İbrahim POLAT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızın amacı, sentetik oksitosin veya prostaglandin E2 (dinoproston) ile servikal olgunlaştırma yapılmış hastalar iki grupta incelenerek; bu iki gruptaki hastaların postpartum erken dönemde doldurmuş oldukları Edinburgh Postnatal Depresyon Skalası(EPDS)'ndan elde edilen puanlarının retrospektif olarak kıyaslanarak bu iki yöntem arasında depresyon riski açısından fark olup olmadığını ortaya koymaktır. Böylelikle, servikal olgunlaştırma yapılması gereken hastalarda anne için daha iyi olacak bir yöntem seçilebilecektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız, İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde 01.11.2020 - 22.11.2022 arasında doğum yapmış hastalar hastane sisteminden ve hasta dosyalarından retrospektif olarak taranarak doğum eylemi spontan olarak başlamamış, gebelik haftası 41 ve üzeri olan, sentetik oksitosin veya prostaglandin E2 ajanlarından sadece bir tanesi ile servikal olgunlaştırma yapılmış, postpartum 10. gününde rutin poliklinik muayenesine gelmiş ve EPDS formunu eksiksiz doldurmuş hastalar ile yapılmıştır. İçlerinden dışlama kriterlerini içeren hastalar çalışmadan dışlanarak ve dahil edilme kriterlerine uyan hastalar çalışmaya dahil edilerek toplam 83 hasta ile yapılmıştır. Bu hastalar servikal olgunlaştırma amacı ile uygulanan ilaçlara göre 2 gruba ayrılmıştır. İlk grup, servikal olgunlaştırma yöntemi olarak vajinal prostaglandin E2 kullanılan 43 hastadan oluşmuştur. İkinci grup ise servikal olgunlaştırma amacıyla sabit ve düşük dozda intravenöz sentetik oksitosin kullanılan 40 hastadan oluşmuştur. EPDS, pek çok farklı dilde çevirisi bulunan, gebelikte ve postpartum dönemde depresyon açısından risk durumunun taranmasına olanak sağlayan, güvenilirliği kanıtlanmış bir tarama aracıdır. EPDS tanı koymak için oluşturulmamıştır. Depresyon açısından riskli hastaları belirleyerek, gerekli durumda profesyonel destek almaları için yol göstericidir. Bulgular: Çalışmaya toplam 83 hasta dahil edilmiştir. Hastaların postpartum 10. gün rutin poliklinik kontrollerinde doldurdukları EPDS formlarından aldıkları puanlar Prostaglandin E2 ve sentetik oksitosin grupları arasında karşılaştırıldığında, gruplar arasında postpartum depresyon riski açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır(p>0,05). Sonuç: Doğum sonrası depresyon, azımsanamayacak kadar çok kadını en mutlu ve verimli olmaları beklenen dönemde etkilemektedir. Depresyondaki kadınların hayati fonksiyonları, yeni doğan bebekleriyle sağlıklı bağlanmaları ve çevresindeki insanlarla iletişimleri negatif yönde etkilenmektedir. Postpartum depresyona sebep olabilecek pek çok risk faktörü belirlenmiş olup, net olarak anlaşılamayan hatta bilmediğimiz diğer faktörlerin de etiyolojide yer alabileceği düşünülmektedir. Günlük kadın doğum pratiğinde sıklıkla servikal olgunlaştırma amacıyla kullanılan prostaglandin E2 ve sentetik oksitosin ajanlarının postpartum depresyon açısından risk faktörü oluşturup oluşturmadığını araştıran sayıca fazla çalışma olmamakla beraber, literatürde bu ilaçları postpartum depresyon açısından birbirleri ile kıyaslayan başka bir çalışma yoktur. Anne için daha iyi olacak bir servikal olgunlaştırma yöntemi seçilebilmesi adına bu alanda çok merkezli ve daha büyük örneklemi baz alan prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: servikal olgunlaştırma, prostaglandin E2, dinoproston, sentetik oksitosin, postpartum depresyon