Uzun dönem ve kısa dönem mepolizumab alan ağır eozinofilik astımlı hastaların karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAŞAKŞEHİR ÇAM VE SAKURA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AYŞEGÜL ERDİNÇ
Danışman: Mehmet Erdem ÇAKMAK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Anti-IL5 antikoru mepolizumab, hipereozinofilik ağır persistan astımlı hastaların tedavisinde kullanılan bir biyolojik ajandır. Astım alevlenmelerini, astım nedeniyle hastane yatışlarını ve sistemik steroid ihtiyacını azalttığı gösterilmiştir. Bu çalışmada, ağır eozinofilik astım nedeniyle mepolizumab tedavisi başlanan hastalarda, tedavi uyumsuzluğu veya yanıtsızlığı nedeniyle kısa dönem (12 ay ve altı) mepolizumab tedavisi verilen hastalarla, mepolizumab tedavisine iyi yanıt verip uzun dönem (24 ay üzeri) mepolizumab tedavisi verilen hastaların demografik verilerini, klinik karakteristik özelliklerini ve laboratuvar verilerini karşılaştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Ocak 2021– Ağustos 2025 yılları arasında Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi Erişkin İmmünoloji ve Alerji Kliniği'nde kısa dönem (12 ay ve altı) ve uzun dönem (24 ay üzeri) mepolizumab tedavisi alan 77 hastanın retrospektif dosya incelemesine dayanmaktadır. Hastaların 22'si kısa dönem 55'i uzun dönem mepolizumab kullanan hastalar olup, kısa ve uzun dönem mepolizumab tedavisi alan hastaların demografik verileri, kan eozinofil ve immunoglobulin E (IgE) düzeyleri, deri prick testi, solunum fonksiyonları, astım kontrol testi(AKT) skorları, Charlson Komorbidite İndeks skorları ve Sistemik İmmün-İnflamatuar indeks(SII) skorları karşılaştırılmıştır. Bulgular: Uzun dönem mepolizumab tedavisi alan hastalarda; tedavinin 12. ayında AKT skoru, uzun etkili beta 2 agonist (LABA) ve lökotrien reseptör antagonisti (LTRA) kullanımı kısa dönem mepolizumab tedavisi alan gruba göre daha yüksekti (sırasıyla p<0.001, p=0.025 ve p=0.015). Kısa dönem tedavi alan hasta grubunda ise tedavi öncesi SII, tedavi sonundaki; ortalama kan eozinofil sayısı, acil başvurusu sayısı ve sistemik steroid ihtiyacı(mg) uzun dönem mepolizumab tedavisi alan gruba göre daha yüksekti (sırasıyla p=0.042, p=0.014, p=0.002 ve p<0.001). Sonuç: Kısa dönem mepolizumab tedavisi verilen hastalarda astım kontrolünün, yıllık astım atak oranlarının, aylık sistemik steroid ihtiyacının, sistemik inflamasyonun ve kan eozinofil sayısının daha fazla olduğunu gözlemledik. Bu çalışmanın bulguları çok merkezli ve daha geniş sayıda hasta popülasyonu içeren çalışmalarla desteklenmelidir.