Ayak bileği kırıklı çıkıkları sonrası sinostoz gelişimi-risk faktörlerinin belirlenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AHMET YİĞİTBAY
Danışman: Cemal KURAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı ayak bileği kırıklı çıkıkları sonrası distal tibiofibular eklemde gelişen kısmi köprüleşme ve sinostoz oluşumunun olası risk faktörlerini belirlemek ve bu durumun ayak bileği fonksiyonlarına olan etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma retrospektif olarak planlandı. Hastanemize 01.01.2016-31.12.2020 tarihleri arasında ayak bileği kırıklı çıkığı tanısı almış ve en az 1 yıllık takip süresi olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Kontrollerinde hastalara ayak bileği AP, lateral, mortis grafileri ve düşük doz bilgisayarlı tomografi çekildi. Distal tibiofibular eklemdeki kısmi köprüleşme ve sinostoz varlığı iki farklı deneyimli ortopedi hekimi tarafından değerlendirildi. Bulgular: Çalışma 13 erkek, 24 kadın toplam 37 hasta ile yapıldı. 23 hastanın sağ, 14 hastanın sol ayak bileği kırıklı çıkığı vardı. Hastalarımızın ortalama yaşı 46,5, toplam takip süresi 46 ay olarak bulundu. 9 hastada kısmi köprüleşme, 7 hastada sinostoz tespit edildi. Kısmi kemik köprüleşme insidansı %24,3, sinostoz insidansı %18,9 olarak bulundu. Kırık tarafı ve kırık sınıflamasının distal tibiofibular sinostoz üzerine anlamlı etkisinin olmadığı görüldü. Fibulaya uygulanan plak üzerindeki vidaların uzun olmasının distal tibiofibular sinostoz üzerine etkisinin olmadığı saptandı. Sonuç: Erkeklerde kısmi köprüleşme insidansının kadınlara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptandı. Sindesmoz vidası kullanımının distal tibiofibular kısmi köprüleşme ve sinostoz oluşumu için risk faktörü olduğu saptandı. Sinostozun ayak bileği eklem hareket açıklığını azalttığı ancak bu durumun istatistiksel olarak anlamlı farklılığa neden olmadığı saptandı. Distal tibiofibular kısmi köprüleşme ve sinostozun ayak bileği fonksiyonel skorlarını etkilemediği görüldü.