Primer akciğer kanserinde cerrahi sonrası mortalite
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR DR. SUAT SEREN GÖĞÜS HASTALIKLARI VE CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: YUNUS TÜRK
Danışman: Ahmet ÜÇVET
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Akciğer kanseri, sık görülen bir malignite olup, kansere bağlı ölümlerin önde gelen nedenlerindendir. Akciğer kanserinde uygun hastalarda en etkili tedavi yöntemi cerrahidir. Postoperatif mortalite ve morbidite hastalar için ciddi bir sorundur. Postoperatif dönemdeki riskli hasta gruplarının belirlenmesi, bu hastaların preoperatif daha ayrıntılı incelenmesi ve postoperatif özel takip programlarına alınması mortalite ve morbidite oranlarında azalma sağlayacaktır. Çalışmamızın amacı 30, 90 ve 360 günde mortalite sıklığının belirlenmesi, her dönem mortalite için ayrı ve ortak risk faktörlerinin belirlenmesi ve mortalite için riskli hasta gruplarının tanımlanmasıdır. GEREÇ VE YÖNTEM: 01.01.2016- 01.01.2021 tarihleri arasında primer küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK) tanısı ile lobektomi veya daha geniş akciğer rezeksiyonu yapılan 935 hasta tek merkezli, retrospektif olarak incelendi. Hastaların 30, 90 ve 360 gündeki mortalite oranları hesaplandı. Hastaların demografik özellikleri, laboratuar verileri, tümörün özellikleri, kullanılan cerrahi yöntem, rezeksiyon tipi ve postoperatif komplikasyonlar ile 30, 90 ve 360 günlük mortalite arasındaki ilişkisi incelendi. BULGULAR: Hastaların 28 (%3)'inde 30 gün içinde, 46 (%4,9)'sında 90 gün içinde, 113 (%12,1)'ünde 360 gün içinde mortalite görüldü. Özellikle ileri hastalık evresi, ek cerrahi işlem yapılması, yatış süresinin 7 günden uzun olması, % 'Forced Vital Capacity' düşüklüğü, ek hastalık varlığı, postoperatif komplikasyon varlığı ve pnömonektomi yapılmış olması 30, 90 ve 360 günlük mortaliteyi arttıran ortak faktörlerdendi. Ayrıca sağ taraftan ameliyat olmak 30 ve 90 gün için mortaliteyi arttıran ortak değişkendi. Erkek cinsiyet, torakotomi ile ameliyat olmak, tümör boyutundaki artış 90 ve 360 gün mortaliteyi arttıran değişkenlerdi. Bunlara ilave olarak perioperatif komplikasyon 90 gün mortaliteyi; neoadjuvan tedavi, lenf nodu metastazı ve yeniden hastaneye yatış olması 360 gün mortaliteyi arttıran bağımsız değişkenlerdi. SONUÇ: Otuz günlük mortalite %3, 90 günlük mortalite %4,9, 360 günlük mortalite %12,1 oranında görüldü. 30, 90 ve 360 günlük mortalite için özellikle ileri hastalık evresi, ek cerrahi işlem yapılması, postoperatif komplikasyon varlığı ve pnömonektomi yapılmış olması mortaliteyi arttıran ortak faktörler olarak saptandı. Riskli hastaların preoperatif daha detaylı incelenmesi ve postoperatif dönemde özel takip programlarına alınmasıyla postoperatif mortalite ve morbiditenin azalacağı düşülmüştür.