Liraglutide tedavisinin diyabetik rat modelinde testiküler histoloji ve fonksiyonlar üzerine etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAĞCILAR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SUHEJB SULEJMAN
Danışman: İsmail Engin KANDIRALI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Diyabetes mellitus hastalığı testis dokusunda değişikliklere neden olmakta ve reproduktif fonksiyonlarını etkilemektedir. Liraglutide glukagon benzeri peptid-1 reseptör agonisti olup insülin sekresyonunu stimüle eder. Bu çalışmada liraglutide tedavisinin diyabetik rat modelinde testiküler histoloji ve fonksiyonları üzerine etkileri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Sprague-Dawley cinsi 30 adet erkek sıçan çalışmaya dahil edildi. 10 sıçan kontrol grubu olarak ayrıldı (grup 1). 20 sıçana STZ (30mg/kg) enjeksiyonu ile diyabetik hale getirildi. Bir gruba12 hafta süre ile plasebo enjeksiyonu yapıldı (grup 2, n:10), diğer gruba liraglutide enjeksiyonu (0.3mg/kg/12 h s.c) 12 hafta süre ile yapıldı (grup 3, n:10). Sıçanlar 12. haftanın sonunda sakrifiye edildi. Testisler histopatolojik değerlendirme için eksize edildi. Testiküler hasar için Jonsen skorları, seminifer tübül çapları, interstisyel alan mesafesi ve testis hacmi değerlendirildi. Apoptozis ve neovaskülarizasyonu değerlendirmek amacıyla imunohistokimyasal yöntemi ile VEGF ve Bcl-2 ekspresyonu yoğunluk ve yaygınlığı değerlendirildi. Serumda FSH, LH ve total testosteron testleri sandwich enzyme immunossay yöntemi ile çalışıldı. İstatiksel değerlendirme için Tukey çoklu karşılaştırma testi, Kruskal Wallis testi, Dunn's çoklu karşılaştırma testi ve ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Biyokimyasal analizine göre grup 2 sıçanlarda grup 1 ve grup 3 sıçan gruplarına göre daha düşük total testosteron ve FSH seviyeleri izlendi(sırasıyla p<0.0001 ve p<0.0001), LH seviyeleri ise grup 2 ve 3'te grup 1'e göre daha yüksek bulundu (sırasıyla p<0.0001 ve p<0.0001). Işık mikroskopisinde yapılan histolojik değerlendirmede grup 2'nin diğer iki rat grubuna göre daha düşük seminifer tübül çapları (sırasıyla p<0.0001 ve p<0.003), daha düşük Johnsen skoru (sırasıyla p<0.0001 ve p<0.008), daha düşük testis hacmi (sırasıyla p<0.02 ve p<0.002) ve daha yüksek VEGF ekspresyonu izlendi(sırasıyla p<0.0001 ve p<0.016). Grup 2 ve grup 3 arasında Bcl-2 ekspresyon farkı izlenmedi (sırasıyla p<0.853). Sonuç: Sonuçlarımız diyabetes mellitus hastalığının oluşturduğu testiküler hasarın liraglutide tedavisi ile önlenebileceğini gösterdi. Liraglutide tedavisinin insanda testise olan etkilerinin değerlendirmek için daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Diyabetes mellitus, sıçan, Liraglutide, VEGF, Bcl-2, Johnsen skoru, Testis, Spermatogenez