Tip 2 diyabet tanılı hastalarda glisemi, kan basıncı ve dislipidemi kontrol hedeflerinin değerlendirilmesi ; tek merkez deneyimi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BAHADIR KARAYEL

Danışman: Seydahmet AKIN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Tip 2 Diyabet (T2DM) tanılı hastaların mevcut tedavileriyle glisemi, kan basıncı ve lipid hedeflerine ulaşma durumunu; merkez olarak deneyimimizi ve de diyabetik hedeflere ulaşılmasında etkili olan faktörleri tespit etmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi İç Hastalıkları Diyabet Polikliniğinde takipli, 18 yaş üstü, en az 1 yıldır T2DM tanılı 519 hasta dahil edildi. Gebe olan, düzenli takiplerine gelmeyen, renal replasman tedavisi altında olan, ileri dönem karaciğer hastalığı olan, aktif hematolojik ya da onkolojik tedavi alan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastaların demografik özellikleri ve laboratuvar sonuçları hasta dosyalarından ve hastanemiz otomasyon sisteminden faydalanılarak değerlendirildi. Glisemi (HbA1c 30 kg/ m²) olduğu görüldü. Hastaların 123 (%23.6)'ünün kan basıncının hedefte olduğu ve ancak 159 (%30.6)'unun HbA1c<%7 şeklinde glisemik kontrol altında olduğu saptandı. Kardiyovasküler risk gruplarına göre hastaların 132 (%25.4)'sinin LDL-K'sinin hedefte, 129 (%24.8)'inin Non-HDL-K'sinin hedefte olduğu belirlendi. Uzun diyabet süresi glisemik hedefte kalınmasıyla ilişkili bulundu (p=<0.001). Metformin (p=0.006), DPP4 inhibitörleri (p=<0.001) ve SGLT2 inhibitörleri (p=0.002) kullanımının HbA1c'nin %7'nin altında kalınabileceğini öngördüğü tespit edildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların kadın olmasıyla kan basıncının hedefte olması ile arasında ilişki saptandı (p=0.010). Glisemik hedefte olan (HbA1c<%7) hastaların kan basıncı açısından da hedefte olması arasında anlamlı ilişki görüldü (p=0.025). Dikkate değer başka bir durum ise hipertansiyon tanılı olmanın kan basıncının hedefte olması ile ilişkili olmasıydı (p=0.025). Metformin (p=0.012), GLP1 agonisti (p=0.041), kalsiyum kanal blokörü (p=0.006) ve DPP4 inhibitörleri (p=0.017) kullanımının LDL-K değerinin hedefte olması ile ilişkili olduğu görüldü. Metformin (p=0.017) ve kalsiyum kanal blokörü (KKB) (p=0.019) kullanımının da aynı zamanda Non-HDL-K değerinin hedefte olması ile ilişkili olduğu görüldü. Sonuç: Çalışmamızda takipli T2DM tanılı hastaların glisemi, kan basıncı ve lipid hedeflerine ulaşma oranı belirgin olarak düşük saptanmıştır. Metformin, DPP4 inhibitörleri, SGLT2 inhibitörlerinin özellikle glisemik kontrolün sağlanmasında; KKB ve metforminin ise lipid hedeflerine ulaşmada etkili olduğu görülmüştür. Hastaların demografik özelliklerinin ve bazı ek hastalıkların ayrı ayrı tedavi hedeflerinde ulaşmasında etkili olduğu görülmüştür. Tedavi hedeflerini etkileyen faktörlere daha çok dikkat edilmeli, hastaların takibi bu yönden detaylandırılmalıdır.