Deneysel efüzyonlu otitis mediada naringenin ile metil-prednizolonun etkinliğinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUSTAFA İBAS
Danışman: Necmi ARSLAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızın amacı histamin ile oluşturulmuş deneysel efüzyonlu otitis media (EOM) modelinde naringenin ve metil-prednizolonun (MP) etkilerini karşılaştırmaktır. Materyal ve metot: Bu çalışmada 250-300 g ağırlığında 27 adet Albino Wistar ratı kullanılmıştır. 1 mg/ml'lik 0.2 ml intratimpanik enjeksiyonlar ile tüm ratların her iki kulağında histamin aracılığı ile EOM modeli oluşturmuştur. Randomize olarak seçilen 9 rattan 3 grup belirlenmiştir. Grup-1 kontrol grubu olup bu gruba herhangi bir tedavi verilmemiştir. Grup-2' ye 14 gün boyunca 1mg/kg intraperitoneal MP tedavisi verilmiştir. Grup-3' e ise 14 gün 50/mg kg oral naringenin tedavisi verilmiştir. Tedaviler başlamadan, EOM oluşumunu doğrulamak amacıyla 48. Saatte tüm ratlar otomikroskobik olarak değerlendirilmiştir. Tedavi süreleri sonunda bir kez daha bütün ratlar otomikroskopik olarak değerlendirilmiş ve sonrasında sakrifiye edilmiştir. Tüm ratların temporal bulla ve timpanik membranları alınarak submukozal nötrofil lökosit sayısı, mukozal kalınlık, timpanik membran kalınlığı ve vasküler lümen sayısı açısından histopatolojik olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: 48. Saatte yapılan otomikroskopik muayene sonucunda 26 rata ait 52 kulakta EOM geliştiği tespit edilmiştir (%96). Grup-2'deki 1 rata ait her iki kulakta EOM gelişmediği görülmüş ve bu rat çalışma dışı bırakılmıştır. Ratlar sakrifiye edilmeden önce yapılan diğer otomikroskopik incelemede ise grup-1' de 16 kulakta (%88), grup-2' de 3 kulakta (%19) ve grup-3' te 7 kulakta (%39) EOM varlığı saptanmıştır. Grup-1 ile grup-2 ve grup-3 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiş (p 0,05). Ortalama submukozal nötrofil lökosit sayıları grup-1'de 77,72±14,02, grup-2' de 10,75±2,91 ve grup-3'de 20,83±14,34 olarak bulunmuştur. İstatistiksel olarak grup-1 ile grup-2 ve 3 arasında anlamlı fark bulunurken (p 0,05). Sonuç: MP ve naringeninin deneysel EOM modeli üzerinde iyileştirici etkileri bulunmaktadır. Her iki molekülün etkileri sadece otomikroskopik olarak değil aynı zamanda histopatolojik olarak gözlenmiştir. Çalışmamızdan elde edilen veriler ışığında, histamin ile oluşturulmuş EOM hayvan modelinde naringenin, MP kadar etkili bulunmuştur.