Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonunda cerrahi zamanlamanın klinik ve fonksiyonel sonuçlara etkisi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MURAT EREN

Danışman: Yusuf ÖZTÜRKMEN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: 2014 - 2018 yılları arasında İstanbul SUAM Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde ön çapraz bağ (ÖÇB) rüptürü nedeniyle ÖÇB rekonstrüksiyonu yapılan hastaların klinik ve fonksiyonel sonuçları değerlendirildi. Rekonstrüksiyona kadar geçen sürenin klinik sonuçlara ve eşlik eden diz içi lezyonların sıklığına etkisinin incelenmesi ve paylaşılması amaçlanmaktadır. Gereç ve yöntem: 2014 – 2019 yılları arasında tek demet anatomik ÖÇB rekonstrüksiyonu yapılmış, cerrahi sonrası 6 ayını doldurmuş, rehabilitasyon programına uyan, takipleri düzenli (6-60 ay, ortalama 29 ay), cerrahi sonuçları etkileyecek ek yaralanmaları olmayan, rerüptür gelişmemiş 177 hasta (11 kadın, 166 erkek) çalışmaya dahil edildi. Hastalar operasyona kadar geçen süreye göre 0-6 ay, 7 – 12 ay ve 12 ay ve üstü şeklinde 3 gruba ayrıldı. Hastaların eşlik eden diz içi lezyon sıklığı, eşlik eden menisküs yırtıklarının tedavisi, KOOS (Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Scale), Lysholm ve Tegner skorları, eklem hareket açıklığı, ağrı skorları, normal yaşam ve spora dönme süreleri değerlendirilererk klinik sonuçlar ortaya kondu. Bulgular: Tüm hastaların KOOS, Lysholm ve Tegner skorları sırasıyla ortalama 86,7, 87,5 ve 4,3 saptandı. Medial menisküs yırtık sıklığı %43,4, lateral menisküs yırtık sıklığı ise %19,8 bulundu. Hastaların %24,3'ünde ise medial kondil kıkırdak lezyonuyla karşılaşıldı. İlk 6 ayda opere olan hastaların KOOS değerleri ortalama 89,4, medyan 91,1 bulunurken; 12 ayın üzerinde skorun ortalama 82,4 ve medyan 82,7'ye düştüğü gözlendi. Lysholm skorunda da paralel sonuçlar gözlenirken; son takipteki Tegner aktivite skoru gruplar arasında farklılık göstermedi. Eşlik eden lezyonlar gruplara göre değerlendirildiğinde bu 3 grubun medial menisküs yırtığı sıklığı sırasıyla %32,5, %37 ve %64,7 bulundu. Lateral menisküs yırtığı sıklığı ise sırasıyla %20, %15,2 ve %23,5 saptandı. Sonuç: Gruplar arasında en iyi klinik sonuçlar ilk 6 ayda opere olan grupta alınmıştır. 12 aydan daha fazla geciktirilen grupta ise eşlik eden menisküs ve kıkırdak lezyonlarının insidansının arttığı görülmüştür.