Yoğun bakımda akciğer patolojilerinin belirlenmesinde ultrasonografik değerlendirmenin toraks bilgisayarlı tomografi görüntülemesiyle karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NİHAL TURUNÇ

Danışman: Asu ÖZGÜLTEKİN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve Amaç : Radyolojik görüntüleme yöntemleri yoğun bakım pratiğimizin vazgeçilmez bir parçasıdır. Yoğun bakımda akciğer patolojilerini değerlendirmek için başvurduğumuz altın standart yöntem bilgisayarlı tomografidir (BT) ancak bu X ışını içeren, hastaların radyoloji ünitesine transferini gerektiren, pahalı ve yoğun bakım hastaları için çekim zorluğu olan bir yöntemdir. Çalışmamızda akciğer ultrasonografisiyle (USG) incelenen akciğer patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile karşılaştırılması ve rutin kullanılabilirliğini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem : 08.07.2019 – 09.09.2019 tarihleri arasında yoğun bakımda toraks BT çekilmesi planlanan hastalar BT çekilmeden önceki 1 saat içerisinde USG ile değerlendirildi. Hastaların her bir hemitoraksı anteriordan 3, posteriordan 3 olmak üzere toplam 6 alandan incelendi. BT görüntüleri yorumlanırken ultrasonografiye denk gelecek şekilde her bir hemitoraks 6 alana ayrıldı. Her bir alan USG ile pnömotoraks, plevral effüzyon, konsolidasyon, atelektazi ve interstisyel sendrom açısından değerlendirildi ve bulgular BT verileriyle karşılaştırıldı. Bulgular : Çalışmaya alınan 35 hastada her bir patoloji için toplam 420 akciğer alanı değerlendirdik. Pnömotoraks 420 alanın tamamında hem USG'de hem de BT'de negatif bulunmuştur. Plevral effüzyon için pozitif alan sayısı USG'de 114, BT'de 181'dir. Duyarlılık %62.98, özgüllük %100, tanısal doğruluk ise %84.5'tir. Konsolidasyon için pozitif alan sayısı USG'de 116, BT'de 91'dir. Duyarlılık %100, özgüllük %92.4, tanısal doğruluk ise %94.05'tir. Atelektazi için pozitif alan sayısı USG'de 44, BT'de 73'tür. Duyarlılık %60.27, özgüllük %100, tanısal doğruluk %93.1'dir. Alveoler interstisyel ödem için pozitif alan sayısı USG'de 82, BT'de 97'dir. Duyarlılık %84.54, özgüllük %100, tanısal doğruluk ise %96.43'tür. Sonuç : Çalışmamızda yoğun bakım hastalarında akciğer USG ile BT arasındaki uyumun yüksek olduğunu bulduk. Bu konudaki bilgi ve deneyimin artmasıyla birlikte akciğer ultrasonografisinin yoğun bakımda rutin tanı aracı olarak kullanılabileceği düşüncesindeyiz. Anahtar Kelimeler : Akciğer ultrasonografisi, bilgisayarlı tomografi, yoğun bakım, tanı yöntemi,