Restoratif diş tedavisinde kullanılan snow-plow tekniğinin, şeffaf plak tedavisinde ataşman yapımındaki etkinliğinin uygulama süresi ve uygulama hassasiyeti açısından değerlendirilmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, ORTODONTİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GİZEM DEMİR
Danışman: Serkan GÖRGÜLÜ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, şeffaf plak tedavilerinde kullanılan ataşmanların üretiminde restoratif diş tedavisinde kullanılan 'snow-plow' yönteminin etkinliğini, manipülasyon süresi ve 3 boyutlu olarak tasarlanmış rehber ataşman modelinden aktarım hassasiyeti açısından değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada kullanılacak dijital model için fantom model, 3B Tarayıcı taranarak elde edilmiştir. Ön hizalama ve ana hizalama optimizasyonu amacıyla modeldeki ataşman uygulaması yapılacak diş üzerine üçgen prizma şeklinde referans geometrisi 3B modelleme yazılımı kullanılarak eklenmiştir. Birinci premolar dişin bukkal yüzeylerine dikdörtgen, elipsoid ve özelleştirilmiş ataşmanlar yerleştirilmiştir. Ataşmanlı model tasarımı tamamlandıktan sonra hem ataşmanlı modeller hem de ataşman uygulaması yapılacak ataşmansız modeller 3B yazıcı kullanılarak üretilmiştir. Ataşmanlı modeller plak üretimi öncesinde tekrar taranarak dijital ortama aktarılmıştır. Üretilen ataşmanlı modeller üzerinde ataşman plakları termoplastik plak üretici kullanılarak üretilmiştir. Ataşmansız modeller üzerinde, tüm gruplarda aynı bağlayıcı ajan kullanılarak, aynı uygulama prosedürü ile gerçekleştirilmiştir. Yüksek viskoziteli geleneksel kompozit (G) ve düşük viskoziteli akışkan kompozitlerle (A) iki gruba doğrudan uygulama yapılmıştır. Snow-plow (S1) uygulamasında ataşman haznesi önce düşük viskoziteli akışkan kompozit enjekte edilmiştir. Bu kompozit, polimerize edilmeden üzerine yüksek viskoziteli geleneksel kompozit eklenmiştir. Modifiye snow-plow (S2) tekniğinde, ataşman haznesine önce yüksek viskoziteli geleneksel kompozit uygulanmış ve üzerine polimerize edilmeden düşük viskoziteli akışkan kompozit eklenmiştir. Polimerizasyon tüm gruplarda aynı şekilde gerçekleştirilmiştir. Manipülasyon süreleri dijital kronometre ile kaydedilmiştir. Ataşman uygulaması tamamlanmış olan modeller ve 3B ağız içi tarayıcı ile taranarak dijital ortama aktarılmıştır Tarama işlemi sonrasında elde edilen 3B modeller, 3B inceleme ve kontrol yazılımı ön hizalama ve ana hizalama yapılmıştır. Yazılım aracılığıyla ataşman uygulaması olan dişler modelden izole edilmiş hizalama işlemleri tekrarlanmıştır. Yüzey karşılaştırmaları yapabilmek amacıyla 3B yüzey karşılaştırması yapılmıştır. Yüzey karşılaştırması üzerinden yüzey sapmasını gösteren "sigma", yüzeyler arası mesafelerin ortalamasını gösteren "aritmetic mean" ve ataşman tasarımına özel olarak belirlenen noktalardan "deviation label" ölçümleri kaydedilmiştir. İstatistiksel analizde normal dağılım gösteren verilerde tek yönlü varyans analizi ve Tukey ikili karşılaştırma tesleri, normal dağılım göstermeyen verilerde Kruskal Wallis ve DSCF (Dwass, Steel, Critchlow-Fligner) ikili karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Bulgular: Uygulama süresi açısından tüm ataşman tasarımlarında yapım yöntemleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır ve düşük viskoziteli kompozitin en düşük uygulama süresine sahip olduğu bulgulanmıştır (Dikdörtgen ataşman; DV=9,82±4.24, YV=18,84±0,67 S1=15,38±0,625, S2=18,79±0,563, p <0.001, Elipsoid Ataşman; DV=9,82±4.24, YV=18,84±0,67 S1=15,38±0,625, S2=18,79±0,563, p <0.001, Özelleştirilmiş ataşman; DV=7,54±0,643, YV=16,84±0,493 S1=13,48±0,668, S2=16,37±0,452, p <0.001). 3B dijital karşılaştırma verilerine göre toplam yüzey sapmasını gösteren sigma ölçümleri açısından, tüm ataşman tasarımlarında yapım yöntemleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır ve en düşük sigma değerlerinin S1 grubuna aittir. (Dikdörtgen ataşman; A=0,147±0,023, G=0,148±0,017, SP 1=0,08±0,023, SP 2=0,14±0,016 p <0.001, Elipsoid ataşman; A= 0,073±0,012, G=0,085±0,011, S1=0,071±0,013, S2=0,075±0,021 p <0.001, Özelleştirilmiş ataşman; A=0,078±0,015, G=0,096±0,013, S1=0,073±0,015, S2=0,082±0,019 p =0,014). Sonuç: S1 yöntemi en düşük sigma değerlerine sahip olmasıyla öne çıkmıştır. Özellikle dikdörtgen ataşman tasarımında yöntemin üstünlüğü belirgindir. Uygulama süresi açısından ise en iyi sonuçlar viskozitesi düşük kompozit uygulaması ile elde edilmiştir. Snow-plow 1 yöntemi, ataşman üretiminde rehber modelden aktarım hassasiyetini artırarak, özellikle yüzey ayrıntıları olan ataşmanların yapımında etkili bir yöntem olabilir. Restoratif bir yöntem olan snow-plow, ortodonti pratiğinde ataşman yapımında kullanılabilir ve sonuçları iyileştirebilir.