İleri evre kalp yetmezliği hastalarında 1 yıllık sağ kalımı öngörmede 6 dk yürüme mesafesi, plazma Pro-BNP düzeyleri ve ekokardiyografi

ALİ OSMAN YILDIRIM

İleri evre kalp yetmezliği hastalarında 1 yıllık sağ kalımı öngörmede 6 dk yürüme mesafesi, plazma Pro-BNP düzeyleri ve ekokardiyografi

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ALİ OSMAN YILDIRIM

Danışman: Uygar Çağdaş YÜKSEL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Kalp yetmezliğinin prognozunu ve hastalığın şiddetini ortaya koyabilecek mükemmel bir ekokardiyografik ölçüm bulunmamaktadır. Biz çalışmamızda sol ventrikül fonksiyonlarının ve prognozun yeni göstergesi olabilecek sol ventrikül çıkış yolu ortalama sistolik hızlanma(LVOTacc), sol ventrikül–sol atriyum arası ortalama ve pik sistolik basınç farklarının (Pmeandiff ve Pmaxdiff) ve total dp/dt'nin sağ kalım üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem: Çalışma retrospektif olup 2016-2017 yılları arasında mitral anüloplasti veya CRT için değerlendirilmek üzere kliniğimize yatırılmış 65 kalp yetmezliği hastasının dosya ve ekokardiyografi görüntülerinin incelenmesi suretiyle yapılmıştır. 6 dk yürüme testi, biyokimyasal parametreler ve ekokardiyografi kayıtlarından ölçümler yapılarak kaydedilmiştir. Hastane kayıt sistemi üzerinden SGK kayıtlarından ölen ve yaşayan hastalar tespit edilmiştir. Muayene ve ölüm zamanı arasında geçen süreler hesaplanarak kaydedilmiştir. Elde edilen veriler bilgisayar ortamına aktarıldı. IBM SPSS for WindowsVersion 23.0 paket programı ile istatistiksel analizler yapıldı. Bulgular: Ölen hastalarda 6 dk yürüme mesafesi yaşayan hastalara göre anlamlı olarak daha düşüktü(149±98m'ye karşı 345±123m, p<0,001). Cox multivariate regresyon analizinde 6 dk yürüme mesafesindeki 1m artış 1 yıl içindeki ölüm riskinde 0,983 kat azalmayla ilişkili bulundu(p=0,0021,HR:0,983 %95 GA:0,969-0,997). Pro-BNP düzeyi ölen hastalarda yaşayan hastalara göre anlamlı olarak daha yüksekti (10230 ±9707pg/ml'ye karşı 3060±3315pg/ml p<0,001). Cox multivariate regresyon analizinde Pro-BNP düzeyinde ki 1pg/ml'lik artış takip süresince ölüm riskinde 1,000276 kat artışla ilişkili bulundu (p=0,007,HR:1,000276 %95GA:1,000160-1,000043). LVEF ölen hastalarda yaşayanlara göre daha düşük olarak bulundu(%26±10,339' a karşı %33,24±10,506 p=0,08 HR:0,946 %95 GA:0,889-1,007). E/E' değeri ölen hastalarda yaşayanlara göre daha yüksekti (18,09±3,571'e karşı 15,47±8,928 p=0,216 HR:1,042 %95 GA: 0,976-1,113). PCWP ölenhastalarda yaşayanlara göre daha yüksekti (23,98±4,208mmHg'ya karşı 21,07±11,069mmHg p=0,247 HR:1,032 %95 GA 0,978-1,089). TJV ölen hasta grubunda yaşayanlara göre daha yüksekti(3,09±0,4899m/sn'ye karşı 2,82±0,5195m/sn p=0,201 HR:2,283 %95 GA:0,642- 8,101). PABs ölen hastalarda yaşayanlara göre daha yüksekti(51,86±12,98mmHg'ya karşı 44,37±13,869mmHg p=0,219 HR:1,029 %95 GA:0,983-1,078). TAPSE ölen hastalarda yaşayanlara göre daha düşük olarak bulundu(15,75±3,49mm'ye karşı 18,88±5,47mm p=0,094 HR:0,873 %95 GA 0,752-1,023). Atım işi ölen hastalarda yaşayan hastalara göre daha düşüktü(2480,4±1462,22mmHg.ml'ye karşı 2900,5±1592,9mmHg.ml p=0,414). Kardiyak güç ölen hastalarda yaşayan hastalar göre daha düşüktü (6348,89±3061,16mmHg.ml/sn'yeye karşı 7149,48±3764,9mmHg.ml/sn p=0,222). Ölen ve yaşayan hastalar arasında sol ventrikül dp/dt değerlerinde anlamlı farklılık yoktu (796,41mmHg/sn±520,78'e karşı 813,43mmHg±344,028 p=0,143). Sol ventrikül MPI 'da ölen ve yaşayan hastalar arasında farklılık bulunmadı(1,0049±0,597 'ye karşı 1,0881±0,778 p=0,695). Sol ventikül-sol atriyum ortalama sistolik basınç farkı(Pmeandiff) ölen ve yaşayan hastalar arasında farklı bulunmadı(52,17mmHg±21,23' e karşı 56,26mmHg±17,84 p=0,513). Sol ventrikül-sol atriyum arasında pik sistolik basınç farkı(Pmaxdiff) her iki grup arasında farklı bulunmadı (84,07mmHg±31,29'e karşı 88,21mmHg±25,69 p=0,517). Sol ventrikül çıkış yolu miyokardiyal akselarasyon(LVOTacc) ölen ve yaşayan hastalar arasında farklı bulunmadı(16,27±16,93'e karşı 12,06±4,67 p=0,135). Sağ ventrikül lateral anülüsün sistolik hızı(S) ölen ve yaşayan hastalarda farklı değildi(9,25±2,31cm/sn'ye karşı 10,19 ±3,13cm/sn p=0,420). Sağ ventrikül miyokard performans indeksi(RVMPI) ölen ve yaşayan hastalarda farklı değildi(0,7318±,440'a karşı 0,7503±0,715 p=0,537). Vena kava inferior (VKİ) çapı ölen ve yaşayan hastalar arasında farklı bulunmadı(20,11±3,44mm'ye karşı 20,62±3,87mm p=0,463). Sonuç: Sol ve sağ ventrikül performansını değerlendirmek için birçok ekokardiyografik ölçüm olmasına rağmen bunlardan hiçbirisi ileri evre kalp yetmezliği hastalarında azalmış 6 dk yürüme mesafesi ve artmış plazma Pro-BNP düzeyleri kadar pronostik öneme sahip olmadığı bizim çalışmamızda gösterilmiştir.