Diffüz büyük B hücreli lenfomada F-18 FDG PET tekstür özelliklerinin tedavi yanıtı ve sağkalım ile ı̇lişkisi

NAZIM COŞKUN

Diffüz büyük B hücreli lenfomada F-18 FDG PET tekstür özelliklerinin tedavi yanıtı ve sağkalım ile ı̇lişkisi

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NAZIM COŞKUN

Danışman: Berna TEKİN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada diffüz büyük B hücreli lenfomada (DBBHL) tedavi öncesi F-18 FDG pozitron emisyon tomografisi (PET) görüntülerinden elde edilen tekstür özelliklerinin; tedavi yanıtı, hastalıksız sağ kalım ve genel sağkalım ile ilişkisinin araştırılması ve bu özelliklerin prognostik öneminin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışma kapsamında, 2016-2018 yılları arasında birinci basamak kemoterapi verilen diffüz büyük B hücreli lenfoma tanılı 45 hastanın tedavi öncesi PET görüntülerindeki 147 lezyona ait tekstür özellikleri sayısallaştırılmış, ayrıca SUV temelli konvansiyonel PET ölçümleri elde edilmiştir. Tedavi sonunda lezyonların yanıt düzeyi PET/BT ve tanısal BT görüntüleri üzerinde Lugano kriterlerine göre belirlenmiş ve ek olarak hastaların ortalama 2 yıllık hastalıksız sağkalım ve genel sağkalım bilgilerine ulaşılmıştır. Bulgular: Çalışma sonucunda; SUVmaks ve GLCM Dissimilarity değerlerinin inkomplet yanıtı, GLZLM SZE özelliğinin ise hastalıksız sağkalımı öngören bağımsız prediktörler olduğu, bunlara ek olarak birçok tekstür özelliğinin yüksek tanısal performans ile tedavi yanıtı ve sağkalım gruplarını ayırt edebildiği sonucuna varılmıştır. Sonuç: Bulgular, tümör biyolojisindeki heterojenite nedeniyle klinik seyrin hastalar arasında farklılıklar gösterdiği diffüz büyük B hücreli lenfomada, tedavi öncesi PET görüntülerindeki artmış heterojenitenin, tedaviye tam yanıt ve sağkalım oranlarında azalma ile ilişkili olduğu hipotezini destekler niteliktedir. Bu yaklaşımın geçerliliğin doğrulanması halinde, DBBHL hastalarındaki etkin terapötik stratejilerin belirlenmesine katkı sağlanabilir.