Yeni tanı tip 2 diyabetik bireylerde perirenal ve pararenal yağ kalınlığının subklinik ateroskleroz ve myokardiyal fonksiyonlar ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: IŞIL İŞEL
Danışman: Turgut KARABAĞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Geçmiş çalışmalar, perirenal ve pararenal yağ kalınlığının kardiyovasküler hastalık gelişimi ile ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Bu çalışmada, yeni tanı almış tip 2 diyabetik hastalarda tanı anında ölçülen perirenal ve pararenal yağ kalınlığının, subklinik ateroskleroz ve miyokardiyal fonksiyonlar ile ilişkili olup olmadığının ortaya konulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kesitsel bir çalışma olup, 06.04.2022- 06.04.2023 tarihi aralığında İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dahiliye Polikliniği'ne başvuran, belirlenmiş dahil edilme ve dışlanma kriterlerine uygun 18 yaş üzeri, yeni tanı almış 108 tip 2 diyabet hasta (49 kadın, 59 erkek, yaş ortalaması 49.8 ± 9.7 yıl), 49 diyabetik olmayan (34 kadın, 15 erkek, yaş ortalaması 48 ± 7.5 yıl) toplam 157 kişi dahil edildi. Her iki grubun başvurularında kilo, boy, vücut kitle indeksi, bel çevresi, sistolik ve diyastolik kan basınçları ölçümleri ile 8 saat açlık sonrası glisemik parametreleri, böbrek ve karaciğer fonksiyon testleri, lipid profili, hemogram, crp, spot idrarda mikroalbümin düzeyleri kaydedildi. Subklinik ateroskleroz ve miyokardiyal fonksiyonlar transtorasik ekokardiyografi ve doku Doppler yöntemi ile değerlendirildi. Perirenal ve pararenal yağ kalınlıkları batın ultrasonografiyle ölçüldü. Bulgular: Periranal ve pararenal yağ kalınlığı, yeni tanı almış tip 2 diyabetik bireylerde kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti. Ortalama perirenal ve pararenal yağ kalınığı ile karotis intima media kalınlığı ve epikardiyal yağ kalınlığı ölçümlerinin arasında anlamlı pozitif korelasyon saptandı. Perirenal ve pararenal yağ kalınlığı ile diyastolik fonksiyonların korelasyon analizinde, ortalama perirenal ve pararenal yağ kalınlığıyla mitral E dalgası ve E/A ölçümleri arasında istatiksel olarak anlamlı düzeyde negatif, mitral A dalgası, mitral EDZ, E/e' septal ve E/e' lateral arasında anlamlı pozitif korelasyon saptandı. Sonuç: Yeni tanı almış tip 2 diyabetik hastalarda tanı anında ölçülen perirenal ve pararenal yağ dokusu kalınlıklarının subklinik ateroskleroz ve miyokardiyal tutulum ile ilişkili olabileceğini düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Ateroskleroz, diyabet, diyastolik disfonksiyon, perirenal ve pararenal yağ kalınlığı