S.B.Ü. Okmeydanı Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde pnömoni teşhis edilen çocuklarda tedavi başarısının göstergesi olarak serum C-reaktif protein ve lökosit düzeylerinin retrospektif olarak karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL OKMEYDANI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, AİLE HEKİMLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EBRU ÜNÜR
Danışman: Seçil ARICA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Giriş ve Amaç Pnömoni, gelişmekte olan ülkelerde çocuklarda önemli bir mortalite nedenidir. Bu nedenle, pnömoninin erken ve etkili tedavisi çok önemlidir. Bu çalışma; S.B.Ü Okmeydanı Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları servisinde pnömoni nedeniyle yatırılarak tedavi edilen çocuklarda demografik özellikleri, yaş ve cinsiyet dağılımını saptamak, prognozu etkileyen faktörleri tespit etmek, serum C-Reaktif Protein ve lökosit düzeylerinin farklı antibiyotikler ile tedavi süresince seyrini, tedavisi başarılı olan bütün hastalarda seviyelerinin azalıp azalmadığını ve buna göre antibiyotiklerin pnömoni tedavisindeki etkisini saptamak üzere planlanmıştır. Gereç ve Yöntemler Hastanemizin Panates sistemi kullanılarak 01.10.2016 tarihinden 01.10.2017 tarihine kadar olan süre içinde hastanemizde bulunan çocuk servisinde yatırılarak pnömoni tanısıyla tedavi edilmiş olan 0-17 yaş arasındaki hastaların epikrizleri ve tetkik sonuçları retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya 17 yaşından büyükler, pnömoni nedeniyle ayaktan tedavi görenler, alt solunum yolu enfeksiyonu dışında enfeksiyonu olanlar ve immün yetmezliği olanlar dahil edilmedi. Antibiyoterapinin hem birinci günü hem de ilerleyen günlerindeki C-reaktif protein ve tam kan sayımı sonuçları bulunan hastalar çalışmaya dahil edildi. Retrospektif bir çalışmadır. Çalışmada toplanan verilerin istatiksel analizi SPSS 15.0 programı kullanılarak yapılmıştır. Bulgular Toplam 237 hasta çalışmaya dahil edildi. 103 hastaya (%43,46) monoterapi, 128 hastaya (%54,01) birden fazla antibiyotik ile kombinasyon tedavisi uygulanmıştır. 6 hastanın (%2,53) tedavisi ile ilgili bilgilere kayıtlarda ulaşılamamıştır. Monoterapi alan hastalar ile kombinasyon tedavisi alan hastaların tedavi süresince CRP, lökosit sayısı, nötrofil yüzdesi ve lenfosit yüzdesi değerlerinin değişimleri karşılaştırıldığında aralarında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Farklı monoterapiler birbirleriyle ve farklı kombinasyon tedavileri birbirleriyle karşılaştırıldığında da aralarında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuç Farklı antibiyoterapiler alan hastaların CRP, lökosit sayısı, nötrofil yüzdesi ve lenfosit yüzdesi değerlerinin seyri arasında anlamlı fark bulunamamıştır. Gereksiz ve yanlış antibiyotik kullanımı direnç gelişimine neden olmakta ve ileride tedavisi daha zor olabilecek enfeksiyonlara zemin hazırlamaktadır. Bu nedenle, akılcı antibiyotik kullanımının toplum sağlığı açısından hekimlerin önemli bir görevi olduğu görülmektedir.