Nazal polip hastalarında sistemik kortikosteroid tedavisinin periostin seviyesi üzerine etkisi ve tedavi cevabı ile periostin değerleri arasındaki ilişki
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHAMMET TÜRE
Danışman: Özgür YİĞİT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Nazal polipler için bir biyomarker olarak görülen periostinin sistemik steroid tedavisine cevabını ve periostin değerleri ile tedaviye cevap arasındaki ilişkiyi ortaya koymak. GEREÇ VE YÖNTEM Nazal polipli kronik rinosinüzit tanısı ile sistemik steroid tedavisi ve Fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi operasyon endikasyonu koyulmuş 35 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalara sistemik steroid tedavisi başlamadan önce paranazal sinüs tomografisi çekildi ve nazal polip dokusundan ve serumdan örnekler alındı. Alınan örneklerden polip dokusu ve serum materyali – 80 derecede saklandı. Metilprednizolon tedavisi 1 mg/ kg'dan olacak şekilde başlandı ve doz tedricen düşürülerek 1 ay süresince tedavi uygulandı.Tedavi sonrası tekrar hastalardan nazal polip ve serumdan örnekler alındı , paranazal sinüs tomografisi çekildi. Hastaların klinik muayene bulguları ve radyolojik bulguları tedavi öncesi ve sonrası Lund Mackay skoru ve Lund Kennedy skoru ile değerlendirildi. BULGULAR Çalışmaya 22 erkek, 13 kadın olmak üzere toplam 35 kişi katılmıştır. Çalışmaya katılanların yaş ortalaması 44,11±11,50'dir. Hastaların tedavi öncesi (T.Ö) ve tedavi sonrası (T.S) Lund Kennedy Skoru (LKS), Lund Mackay Skoru (LMS) , polip dokusundaki periostin (p-periostin) ve serumdaki periostin (s-periostin) ix değerleri karşılaştırılmıştır. Tedavi sonrası LKS, LMS, p-periostin ve s-periostin değerleri tedavi öncesine göre anlamlı olarak azalmıştır ( p< 0,001). Cinsiyet grupları arasında tedavi öncesi ve tedavi sonrası LKS, LMS, p-periostin ve s-periostin değerlerinde anlamlı değişim saptanmamıştır. Tedavi öncesi p-periostin ile TÖ-LKS ve TS-LMS arasında, Tedavi sonrası p-periostin ile TS-LMS arasında ve Fark- p-periostin ile Fark LKS arasında pozitif korelasyon vardır. Tedavi öncesi s-periostin ile TÖ-LMS ve TS-LMS arasında negatif korelasyon saptanmıştır. SONUÇ Bu çalışma göstermiştir ki NP'li KRS hastalarında kullanılan sistemik kortikosteroid tedavisi serum periostin ve polip periostin seviyelerini anlamlı derecede düşürmektedir. Polip periostin değerleri NP'li KRS şiddetini değerlendirmede serum periostin değerlerine göre daha anlamlı bir biyobelirteçtir. Periostin , kortikosteroid tedavisine yanıtı tahmin etmede , hastalık seyrini göstermede , tedaviye yanıtı değerlendirmede ve gelecekteki terapötik stratejiler için bir adım olarak düşünülebilir. ANAHTAR KELİMELER: Nazal polip, Periostin, Kronik Rinosinüzit , Biyomarker