MYO-inositol'ün deneysel polikistik over modelinde overlerdeki immunohistokimyasal etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSMAİL DEMİR
Danışman: Burak YÜCEL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç:Polikistikover sendromu (PKOS), üreme çağının herhangi bir döne-minde ortaya çıkan, kronik seyirli ve yaşam kalitesini olumsuz etkileyebilen kompleks bir hastalıktır. PKOS'ta oluşan metabolik anormalliklerin ve ovaryandisfonkisyonun altında yatan nedenin kronik düşük dereceli inflamasyon olduğu düşünülmektedir.Bu çalışma deneysel olarak genç erişkin sıçanlarda bir PKOS modeli oluşturarak, Myoinositol ile oosit mikroçevresi ve serumda oluşan değişikliklerin antioksidanlar ve folikül sayısı düzeyindedeğerlendirilmesi amacı ile tasarlanmıştır. Materyal-Metod: Çalışmamızda 30 adet dişi sıçan kullanıldı. Deney başlan-gıcında tüm deneklerin östrus fazında olduğu vajinal smear ile gösterildi. Denekler G1(kontrol-sham grubu), G2(Letrozol-PCOS modeli grubu) ve G3(Myoinositol–Tedavi grubu) olarak isimlendirilen randomize olarak 3 gruba ayrıldı. G2 ve G3 De-nekler'e 21 gün (yaklaşık 6siklus süresi kadar) Letrozol verilerek G2, G1 ile termine edildi ve PKOS modelinin başarı ile oluşturulduğu gösterildi. Takiben G3'e 21 gün MI/DCI Myoinositol-D-Chiro-Myoinositol) verilerek tedaviyi değerlendirmek amaçlı termine edildi. Her 3 grup deneğin serumlarında SpektrofotometrikAbsorpsiyon (Abs), Anti-Müllerian Hormon (AMH), Total Antioksidan Stres (TAS), Total Oksidan Stres(TOS) ve Oksidatif Stres İndeksi(OSI) değerlendirildi. Over dokuların-da ise her 3 grup deneğin Primordiyal, Primer, Sekonder, TersiyelFolikülleri, Korpus Luteum sayıları ve Folikül Kist sayıları belirlendi. Over dokusundaki oksidatif stres ise iNOS ve eNOS ile değerlendirildi. Bulgular:Denekler 3 günde bir kez hassas terazi ile tartıldı. Başlangıç kiloları birbirine benzer olarak değerlendirildi (p 0.107). Deneklerin kilo alımı başlangıç ile kıyaslandığında G2 ve G3'de kilo alımı artışı izlendi ve istatistiksel olarak anlamlı (p0.003 ve p0.013) olarak bulundu. Letrozol uygulaması, primordiyal, primer, pre-antral (tersiyer) foliküllerile Korpusluteum sayısında G1'e göre G2'de göre bir azal-maya neden oldu. G2'deovaryumdaki kist sayısının G1'e göre anlamlı olarak arttığı (p<0.001) belirlendi. G3'de primordiyal (p<0.001), primer (p<0.05), pre-antral (p<0.01) foliküllerin sayısında G1'e göre bir azalmaya neden olduğu belirlendi. TAS, TOS, OSI'deki değişkenlik modelimizdeki her 3 Grupta TAS G1 ile kıyaslandığında G2'de azalmış ve G3'de artmıştır (p <0.001). TOS ise modelimizde G1 ile kıyaslan-dığında G2'de artmış ve G3'de ise azalmıştır, (p 0.001). OSI ise G2'de artmış ve G3'de G1'e benzer düzeye düşmüştür (p<0.001).Letrozol uygulamasının G1'e göre eNOS düzeylerini azalttığı (p<0.001), iNOS düzeylerini ise arttırdığı (p<0.001) belir-lendi. Ayrıca G2'de gözlenen kistik foliküllerde yer alan hücrelerde iNOS düzeyinde belirgin azalma tespit edildi. G3'de eNOS düzeylerinin kontrol grubuna göre anlamlı derecede arttığı (p<0.001) tespit edildi. Myoinositol uygulamasının, Letrozol ile artan iNOS düzeylerini daha da yükselttiği (p<0.001) belirlendi. Sonuç: PKOS her ne kadar multifaktöriyel, multigenetik, multisistemik bir hastalık olsa da over düzeyinde yapılacak değerlendirme açısından oksidatif stresin değeri yadsınamaz. Çalışmamızda seçtiğimiz parametreler düzeyinde etkin bir PKOS modeli oluşturulmuştur. Deneklerimizin ağırlık değerleri ve Serum parametrelerinde gerek AMH, gerekse TAS, TOS, OSI ile gösterilen anlamlı değişiklikler nedeni ile myoinositolün PKOS tedavisinde etkin olduğu deneysel model gösterilmiştir. Nitrik oksit (NO) açısından değerlendirme yapacak olur isek, NO sistemi manipüle edilebi-lirse, yumurtlama ve foliküler büyümenin bazı dinamikleri potansiyel olarak kontrol edilebilir. Bunların yanı sıra PKOS modelinde myoinositol uygulaması ile oosit mikroçevresinde görülen iyileşmenin eNOS artışına bağlı olarak gerçekleştiği ve bu bilginin literatüre ek katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: PKOS, Rat, İnflamasyon,Myoinositol, AMH, iNOS, eNOS, TAS, TOS, OSI