Omuz eklemindeki mekanoreseptör yoğunluk ve dağılımının rotator manşet yırtıkları ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET FATİH SAVAŞ
Danışman: Baran SARIKAYA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Dejeneratif zeminde gelişen rotator manşet yırtıklarının immünohistokimyasal analizler sonucu, mekanoreseptör düzeyi ile olan ilişkisini incelemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Rotator Manşet yırtığı nedeni ile omuz artroskopisi yapılan 34 hasta dahil edilmiştir. DeOrio Cofield sınıflaması kullanılarak hastaların yırtık boyutları küçük, orta, büyük ve masif olarak sınıflanmıştır. Rotator manşet tendonu distalinden, biseps uzun başı tendonun proksimalinden ve anterior kapsülden alınan örneklerin kesitleri hematoksilen-eosin boyama ve S100 protein antikoru ile immünohistokimyasal boyama yapılmış ve mekanoreseptör düzeyleri tespit edilmiştir. Mekanoreseptör sayısı ile yırtık boyutu, korakoakramial ligament dejenerasyonu, rotator manşet kaslarındaki atrofi-yağlı dejenerasyon düzeyleri, hasta yaşı, preoperatif omuz fonksiyonel sonuçları arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Bulgular: Biseps uzun başı, rotator manşet ve kapsülde incelenen kesitlerde paccini korpüskülü, ruffini sonlanmaları ve golgi tendon organı benzeri mekanoreseptör sayıları küçük yırtıklarda masif yırtıklara göre daha fazla bulunmuştur (p<0,05). Serbest sinir sonlanmaları sayısı ile yırtık boyutu ve diğer parametreler karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı sonuca ulaşılamamıştır. Evre 3 korakoakromiyal dejenerasyonda evre 1'e göre mekanoreseptör sayıları daha az bulunmuştur (p<0,05). Supraspinatus kasında yağlı dejenerasyon arttıkça mekanoreseptör sayılarının azaldığı tespit edilmiştir. Fonksiyonel skorlara bakıldığında ise mekanoreseptör sayıları ile pozitif korelasyon içinde olduğu görülmüştür. Sonuç: Sonuç olarak, çalışmamızda, rotator manşet yırtığı , kas atrofisi, yağlı dejenerasyon, korakoakromial ligamentte dejenerasyon gibi omuz patolojilerinin şiddetinin artmasıyla mekanoreseptör düzeylerinde azalma olduğunu tespit ettik.