Düşük akım anestezide manuel kontrol ve end-tidal kontrol uygulamalarının anestezi iş yükü, maliyet, hastanın hemodinamik parametreleri üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUĞBA ARICI SOFUOĞLU
Danışman: Nadide Aysun POSTACI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ Düşük akımlı anestezi; çevre kirliliğinde ve maliyette azalma avantajları sağlamaktadır. Ancak hipoksi ve yetersiz anestezik ajan konsantrasyonu oluşması gibi dezavantajları bulunmaktadır. Teknolojik açıdan üstün anestezi cihazları uygulamayı daha kolay hale getirmektedir. End-tidal kontrol uygulamalarının anestezi iş yükü, maliyet ve hemodinamik açısından etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM Çalışma için E1-20-1093 sayılı ve 16.09.2020 tarihli etik kurul onayı alındıktan sonra araştırmaya katılmayı kabul eden 91 hasta dahil edildi. Hastalar Manuel Kontrol-Düşük Akım(MK-DA) ve End-tidal Kontrol-Düşük Akım(ETK-DA) olarak iki gruba ayrıldı. Grupların demografik verileri ve vücut kitle indeksi kaydedildi. Her iki grupta da düşük akımlı anestezi uygulaması tek anestezist tarafından yapıldı. Hastalar preoksijenize edildi ve iki gruba da düşük akım anestezi uygulandı. İki grubun; BİS, MAC, sıcaklık, anestezik ajan, O2 ve hava tüketimleri, verimlilikleri, FiO2, EtO2, FiSevo ve FetSevo değerleri, EtO2 ve FetSevo ulaşma süreleri, hedef değerden sapma süreleri, hemodinamik değerleri, operasyon süresi, anestezi süresi, ekstübasyon süresi değerleri kayıt altına alındı. BULGULAR Gruplar arası demografik özellikler benzerdi. Gruplar arasında operasyon süresi, anestezi süresi ve ekstübasyon süresi açısından istatistiksel anlamlı fark saptanmadı. İki grup arasında hemodinamik veriler açısından fark saptanmadı. MK-DA grup O2 tüketimi daha yüksek, hedef EtO2 ulaşma süresi daha uzun, hedef EtO2 sapma süresi daha fazla, O2 verimliliği daha düşük olduğu saptandı. MK-DA grupta daha fazla müdahalede bulunuldu. İki grup arasından anestezik ajan tüketimi ve verimliliği açısından fark tespit edilmedi. SONUÇ Düşük akım anestezide end-tidal kontrol uygulamasının hemodinamik açıdan güvenli olduğu görülmektedir. Çalışmamızda iki gruptaki uygulamalar ve veri toplanması tek anestezist tarafından yapılmıştır ve gruplar arası karşılaştırmada daha güvenilir sonuçlar elde edildiği düşünülmektedir. End-tidal kontrollü düşük akımlı anestezinin anestezik ajan kullanımı artırmadığı, O2 hassasiyetin daha yüksek olduğu ve uygulama süresince müdahalede bulunulmuyor olunmasının; maliyet artışı yaratmadan anestezistin iş yükünü azaltacağı kanısına varılmıştır. Anahtar kelimeler: Genel anestezi, düşük akım anestezi, end-tidal kontrol, anestezi iş yükü