Kronik ürtikerli çocuk hastalarda tiyol- disülfit dengesi ve ürtikeryal aktivite skoru ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA DR. SAMİ ULUS KADIN DOĞUM ÇOCUK SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SONGÜL AKDAĞ
Danışman: Serap ÖZMEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Kronik ürtikerin patogenezi tam olarak anlaşılamamıştır. Yapılan son çalışmalarda, farklı irritanlara derinin kronik bir şekilde maruz kalmasının reaktif oksijen radikalleri üretimine ve bu şekilde derinin oksidatif strese maruz kalmasına neden olduğu gösterilmiştir. Ancak kronik ürtikerli çocuk hastalarda tiyol-disülfit dengesini araştıran çalışma literatürde bulunmamaktadır. Bu amaçla çalışmamızda ''Kronik ürtikerli çocuk hastalarda thiol-disulfide dengesini" ve bunun ürtiker şiddeti ile ilişkisini araştırmayı planlandık. METOD: Prospektif ve kesitsel olan Çalışmamıza 1-18 yaş arası 30 kronik ürtikerli hasta dahil edildi. Kontrol grubu sağlam çocuk polikliniklerine başvuran sağlıklı çocuklar arasından rastgele seçildi. 6 haftadan uzun süren ürtiker şikayeti olan ve altta yatan herhangi bir ek hastalığı olmayan hastalar çalışmaya dahil edildi. Demografik ve klinik özellikleri içeren hasta değerlendirme formu dolduruldu. Total tiyol, native tiyol ve disülfit seviyeleri plazmada otomatik spektrofotometrik bir yöntem kullanılarak değerlendirildi. Disülfid/total tiyol, disülfid/native tiyol ve native/total tiyol oranları hesaplandı. İskemi modifiye albumin düzeyleri spektrofotometrik bir yöntemle değerlendirildi. Tüm hastalara otolog serum deri testi (OSDT) ve alerji deri testi yapıldı. Hastalık şiddeti Ürtikeryal aktivite skoru -7 (ÜAS-7) ile değerlendirildi. Primer olarak kronik ürtikerli hastaların ve kontrol grubunun tiyol-disülfid dengesi karşılaştırıldı. Sekonder olarak hastaların tiyol-disülfid dengesi ile hastalığın klinik şiddeti arasındaki ilişki değerlendirildi. İstatistiksel analiz IBM SPSS 24 (IBM, Armonk, NY, ABD) kullanılarak gerçekleştirildi. BULGULAR: Kronik ürtikerli çocuk hastalarda native tiyol (375.56±56.22 µmol/L) ve total tiyol (415.69±54.75 µmol/L) seviyeleri kontrol grubuna (sırasıyla 475.20±71,87 ve 511.20 ±73.73 µmol/L) göre anlamlı olarak düşük saptandı (sırasıyla p=0.000, p=0,000). Hasta grubunda disülfid seviyesi 20.06±5.87 µmol/L iken, kontrol grubunda 18.00±5.49 µmol/L idi ve gruplar arasında disülfid seviyelerinde istatistiksel anlamlı farklılık bulunmadı (p=0.213). Hasta grubunda Disülfid/Native tiyol*100 (5.52±2.09) ve Disülfid/Total tiyol *100 (4.91±1.64) oranları kontrol grubuna göre (sırasıyla 3.85 ± 1.27, 3.55 ±1.09) anlamlı yüksekti (sırasıyla p=0.003 ve p=0.002). Native/Total tiyol *100 (90.17±3.28) oranları kontrol grubuna (92.89±2.18) göre hastalarda anlamlı olarak düşük saptandı (p=0.002). İskemi modifiye albümin (İMA), kontrol grubuna [ortanca 0.678 (aralık: 0.540-0.816) ABSU] göre hasta grubunda [ortanca 0.940 (aralık: 0.848-1.036) ABSU)] anlamlı olarak yüksek bulundu (p=0,000). Ailesinde otoimmun hastalık öyküsü olan hastalarda disülfid (25.59±7.64 µmol/L) düzeyleri, Disülfid/Native Tiyol*100 (7.81±3.01) ve Disülfid/Total Tiyol*100 (6.65±2.31) oranlarında ailesinde otoimmun hastalık olmayan hastalara göre (sırasıyla 18,65±4.56 µmol/L, 4.94±1.34, 4.47±1.11) istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (sırasıyla p=0.007, p=0.001, p=0.002). Native Tiyol/Total Tiyol * 100 oranlarında ailesinde otoimmun hastalık olan hastalarda (86.68±4.62), olmayanlara göre (91.04±2.22) anlamlı düşüklük saptandı (p=0.002). TARTIŞMA: Kronik ürtikerli çocuk hastalarda bozulmuş tiyol-disülfid dengesi ile artmış IMA düzeyleri hastalık patogenezinde oksidatif stresin de rol oynadığını düşündürmektedir. Çalışmamız kronik ürtikerli çocuk hastalarda oksidan-antioksidan durumu tiyol-disülfid dengesi ile değerlendiren ilk çalışmadır.