Menenjit ön tanısı ile lomber ponksiyon yapılan hastalarda Menenjit Ensefalit PCR panelinde etken saptanan ve saptanmayan hastaların karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR DR. BEHÇET UZ ÇOCUK HASTALIKLARI VE CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: CANSU NİL CANSEVER
Danışman: İlker GÜNAY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada, menenjit veya ensefalit ön tanısı ile lomber ponksiyon (LP) yapılan pediatrik olgularda menenjit-ensefalit PCR panelinde etken saptanan ve saptanmayan hastaların klinik, laboratuvar ve tedavi özelliklerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Etken belirlenmesinin tanı, tedavi süresi ve antibiyotik kullanım paternlerine etkisinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Gereç ve yöntem: 2022-2024 yılları arasında SBÜ İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Acil Servisi'nde menenjit/ensefalit ön tanısı ile değerlendirilen, LP yapılan ve menenjit-ensefalit PCR paneli çalışılan 0–18 yaş arası 179 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastalar, PCR sonucu pozitif ve negatif olarak iki gruba ayrıldı. Gruplar; demografik veriler, klinik bulgular, laboratuvar parametreleri ve hastane yatış süreleri açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Olguların %17.3'ünde (n=31) PCR panelinde etken saptandı. En sık izole edilen ajan Enterovirus (%45,2) olup, bunu HHV-6 (%25.8), S. pneumoniae, CMV ve N. meningitidis izledi. Viral etken oranı %77.4, bakteriyel etken oranı %19.4 olarak bulundu. PCR pozitif grupta BOS protein düzeyleri anlamlı olarak yüksek (p<0.01), BOS glikozu ve BOS/kan glikoz oranı anlamlı olarak düşük (p<0.05) saptandı. Etken saptanan hastaların acil yatış süresi daha kısa (p<0.05), hastane yatış süresi ise anlamlı olarak daha uzun bulundu (p<0.01). Bakteriyel etkenli olgularda vankomisin ve 3. kuşak sefalosporin kombinasyonu daha sık kullanıldı (p<0.05). Sonuç: Menenjit-ensefalit PCR paneli, özellikle viral etkenlerin hızlı tanımlanmasında yüksek klinik değer taşımakta, tanısal süreci hızlandırarak tedavi stratejilerinin yönlendirilmesine katkı sağlamaktadır. Çalışmamızda etken saptanan olgularda laboratuvar parametreleri ve tedavi sürelerinin farklılık göstermesi, moleküler tanı yöntemlerinin klinik karar süreçlerinde etkin bir tamamlayıcı araç olduğunu göstermektedir.