18-49 yaş kadınlarda çalışma durumunun yalnızlık ve depresyon üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHAMMED ALİ ÖZİLBAN
Danışman: Güzin ZEREN ÖZTÜRK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı 18-49 yaş kadınların kadınlarda yalnızlık ve depresyonun yaygınlığını belirlemek; sosyo-demografik özellikler ve risk faktörleri ile ilişkisini değerlendirmek ve çalışma durumunun yalnızlık ve depresyon üzerine etkisini gözlemlemektir. Yöntem: Çalışmamız etik onayı alındıktan sonra, 03.04.2017- 03.07.2017 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Uygulama Hastanesi 'ne herhangi bir nedenle başvuran 18-49 yaş kadınlar kişiler oluşturdu. Çalışmamız tek merkezli, prospektif, kesitsel, tanımlayıcı ve analitik niteliktedir. Anket Ucla Yalnızlık envanteri ve Beck depresyon envanteri(BDE) ile birlikte sosyo-demografik özellikleri, bilgi, tutum ve davranış düzeylerinden oluşan 50 soru soruldu. Sayısal verileri içeren soruların analizinde ortalama ve standart sapma, frekans ve oran değerleri, nitel verilerin analizinde ki-kare testi kullanıldı. Bağımsız gruplarda t-testi ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmamız kriterleri karşılayan toplam 300 olgu ile yapıldı. tüm katılımcıların yaşları ortalaması 30,80±7,42, Eğitim düzeyi incelendiğinde katılımcıların en çok 103 ile (% 34,3) ilköğretim mezunu idi. Katılımcıların medeni durumlarına bakıldığında, n= 94 'ü (%31,3) bekardı. Katılımcıların 186'sı (%62) hiç sigara içmemiş, 78'inde (%26,6) alkol kullanım öyküsü mevcuttu. Katılımcılar çalışma durumuna göre iki gruba ayrıldı.143 çalışmayan,157 çalışan kadın bu iki grubu oluşturdu. Katılımcıların meslek dağılımlarına bakıldığında %16,0'sinin (n=48 kişi) satış temsilcisi, %16'inin (n=47 kişi) sağlık hizmetleri, %14,7' sinin (n=44 kişi) üretim sektörü, %12 (n=36) eğitim sektöründe olduğu görüldü. Çalışan katılımcıların UCLA toplam skorları 27,55+7,53;çalışmayanların 24,81+6,53 idi. Çalışan katılımcıların UCLA toplam skorları arasında istatistiki anlamlılık vardı(p<0,001). Çalışan katılımcıların yalnızlık düzeyleri daha yüksekti. Çalışan katılımcıların Beck Depresyon Ölçeği skorları ise 7,22+4,80;çalışmayanların 6,38+4,69 idi. Çalışan katılımcılarla çalışmayanlar arasında Beck Depresyon Ölçeği skoru açısından anlamlı bir ilişki bulunamadı (p=0,59). Sonuç Çalışan kadınlarda yalnızlık daha fazla bulunmuştur. Zaman içinde yalnızlık hissi bireyi ruhsal problemlere itebilir. Çalışan kadınların depresyon puanları çalışmayanlara göre fazla olmakla birlikte çalışmanın direkt depresyon üzerine etkisi bulunamamıştır. Ancak çalışan bireylerde depresyonun taranması gerekmektedir. Anahtar Sözcükler: BECK depresyon envanteri, UCLA yalnızlık envanteri ,kadın statüsü,çalışma durumu,depresyon