Romatoid artrit'li hastalarda denge,düşme korkusu ve ilişkili faktörler


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, KONYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: YURDAGÜL BAHRAN MUŞTU

Danışman: Halim YILMAZ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

ÖZET AMAÇ: Romatoid artrit(RA); sinovyal eklem tutulumuna ek olarak sistemik etkilere de neden olabilen kronik,inflamatuar bir hastalıktır.Hastaların çoğunda birden fazla eklemde dejenerasyon gelişmekte ve özellikle yük taşımada görevli büyük eklem tutulumuna bağlı kalıcı sakatlıklar ortaya çıkabilmektedir.RA'lı hastalarda görülen eklem ağrısı,eklemde instabilite,deformite ve hareket kısıtlılığı,kas güçsüzlüğü gibi durumlar postural kontrol problemlerine neden olur ve bu da hastalarda denge bozukluğu ve artmış düşme riskini beraberinde getirir.RA'nın denge ve düşme riski üzerine etkisinin anlaşılması hastalardaki düşme riskinin olası mekanizmasını aydınlatmakta ve tedavilerde denge eğitimi üzerinde daha fazla durulmasını sağlamaktadır.Bu çalışma ile RA'lı hastalarda denge ve düşme riskinin araştırılması,düşme korkusunun sorgulanması ve ilişkili faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM : Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine başvuran,klinik ve radyolojik değerlendirmelerle RA tanısı konulan 18-65 yaş arası 53 hasta ve 53 kontrol çalışmaya dahil edildi.Hasta ve kontrol grubunda denge SportKAT (Kineshetic Ability Trainer) cihazı, zamanlı kalkma yürüme testi(ZKYT), Tinetti (TDT)ve Berg Denge Testi(BDT) ile, düşme riski Fonksiyonel Uzanma Testi(FUT) ile, düşme korkusu Tinetti'nin Düsme Etkinlik Ölceği (Falls Efficacy Scale -TİNETTİ FES) ,fonksiyonel durum ve dizabilite Sağlık Değerlendirme Ölçeği(HAQ),genel yaşam kalitesi Short Form-36 (SF-36) anketi ve depresyon düzeyi Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ile belirlendi. İlaveten hasta grubunda hastalık aktivitesi, Hastalık Aktivite Skoru (DAS28) ile belirlendi.Hastaların son 1 yıl içindeki düşme öyküleri ,düşme korkusu yaşayıp yaşamadıkları, düşme korkusu nedeni ile günlük yaşam aktivitelerini kısıtlayıp kısıtlamadıkları sorgulandı. BULGULAR:Hasta grubunda denge değerlendirme testlerini kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde bozulmuş olarak saptadık.Hasta grubunun son 1 sene içindeki düşme öyküsü,düşme korkusu ve düşme korkusu nedeni ile aktivite kısıtlaması oranları da kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti.Tinetti total skora göre, hastalarımızın %45,3'ünde orta,%20,8'inde yüksek düşme riski vardı.Hastalarımızın % 32,1'inde son 1 yıl içinde düşme öyküsü vardı ve bunların %9'u çoklu düşmelerdi.Düşme öyküsü olan grupta fonksiyonel dizabilite düzeyi daha fazla,yaşam kalitesi düzeyi daha düşük,düşme korkusu daha fazla idi.Fonksiyonel dizabilite düzeyi daha yüksek olan hastaların düşme korkusu oranlarını daha yüksek idi. SONUÇ: Tez çalışmamızın sonuçları,RA hastalarında kontrollere göre denge bozukluğu ve düşme riskinin belirgin oranda arttığını ,RA hastalarının kontrollere göre daha fazla oranda düşme korkusu yaşadıklarını ve bu nedenle de günlük yaşam aktivitelerinde kısıtlama yaptıklarını göstermektedir.RA'nın denge üzerine olumsuz etkisinden dolayı bu hastalarda denge eğitimi üzerinde daha fazla durulması gerektiğini düşünmekteyiz