Prediyabetli bireylerde retinopati taraması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL OKMEYDANI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, İÇ HASTALIKLARI ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AVISH AVISHOVI
Danışman: Mine ADAŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Prediyabet, plazma glukoz düzeyinin normalden yüksek olduğu, fakat diyabet tanı sınırlarına ulașamadığı bir ara hiperglisemi durumudur. Bazı çalışmalarda prediyabetik hastaların aşikâr tip 2 diyabete dönüşme oranının %70 olduğu belirtilmektedir.Diyabetin mikrovasküler komplikasyonlarından diyabetik retinopati, 20-65 arası yaş grubunda görülen en sık körlük nedenidir. Prediyabetik hastalarda da belirli oranda, başlangıç aşamasında non-proliferatif diyabetik retinopati görülebilir.Bundan dolayı erken tanı ile diyabet gelișiminin ve diyabete bağlı klinik komplikasyonların önlenebilmesi hastalığın klinik önemini artırmaktadır. Çalışmamızda prediyabetli bireylerde diyabetin mikrovasküler komplikasyonlarından olan retinopati taraması yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Eylül 2018 – Nisan 2019 tarihleri arasında SBU Okmeydanı SUAM İç Hastalıkları polikliniğine ayaktan başvuran açlık plazma glukozu 100-125 mg/dl ve/veya HbA1C değeri %5.7-6.4 arasında bulunan, 75 gr 2.saat OGTT testi yapılmış olan 18 yaş ve üzeri 106 prediyabetli hasta retrospektif olarak belirlendi. Diyabetik retinopati taraması için retina polikliniğine yönlendirilen hastalara tashihli, tashihsiz vizyon, biyomikroskopi, göziçi basınç ölçümü değerlendirmeleri ve dilate pupilden fundoskopik muayeneleri yapıldı. Tüm hastalarda optik koherens tomografi çekimi yapıldı, santral fovea kalınlığı ölçüldü. Bulgular: Çalışmaya alınan toplam 106 prediyabetli hastanın 33'ünde bozulmuş açlık glukozu (BAG)/bozulmuş glukoz toleransı (BGT) birlikteliği tespit edildi. Kombine (BAG/BGT) bozukluğu olan 33 hastanın 4'ünde (%12.12) hafif nonproliferatif diyabetik retinopati bulundu, ayrıca kombine bozukluğu olan hastaların trigliserid değerleri diğer hasta gruplarına ( izole BAG, izole BGT, sadece HbA1C'si 5.7-6.4 arasında olan) oranla istatistik olarak anlamlı yüksek bulundu(p=0.04). Sonuç: Diyabetin mikrovasküler komplikasyonlarından olan diyabetik retinopati prediyabet aşamasında da görülebilmektedir. Özellikle BAG/BGT birlikteliği olup, trigliserid değerleri de yüksek bulunan hastaları ileride oluşabilecek körlükten koruma amaçlı detaylı oftalmolojik muayene için göz hekimine yönlendirilmesi, retinopati tespit edilen hastalara oral antidiyabetik tedavinin yanında fenofibrat başlanması önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Prediyabet, Tip 2 diyabet, Retinopati, Trigliserid