Akut lösemi tanılı hastaların klinik bulguları ve tedavi sonuçlarınındeğerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUSTAFA KAFALI
Danışman: Ganiye Begül YAĞCI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Hematoloji ve Onkoloji Kliniği'nde tanı konularak tedavi edilen akut lösemi tanılı hastaların klinik bulguları ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 28.02.2021-28.05.2023 tarihleri tanı alan 1 ay-18 yaş aralığındaki akut lösemi tanılı hastaların yaşı, cinsiyeti, tanı tarihi, akut lösemi tipi, FAB klasifikasyonuna göre belirlenmiş morfolojik tipi, immünofenotip, sitogenetik bozukluk saptanıp saptanmadığı, tedavi protokolü, risk grupları, tedavi yanıtları, relaps olup olmadığı, relaps olduysa relaps tarihi, izlem süresi sonunda hastanın son durumu, hastanın son görülme tarihi, exitus olan hastalarda tedavi ilişkili mortalite olup olmadığı hasta dosyaları ve hastane bilgi sistemi üzerinden retrospektif olarak toplanıp kaydedildi. Genel ve olaysız sağ kalım oranları ve tedavi ilişkili mortalite oranları hesaplandı. Bulgular: Çalışmaya 105 akut lösemi tanılı olgu dahil edilmiş olup, bunların 44'ü (%41) kız, 61'i (%59) erkek, ortanca yaş 9 yıl (1-18 yıl) idi. Hastaların ortanca izlem süresi 2,08 yıl (0,01-7,43 yıl) olarak bulundu. 105 hastanın 91'i (%86,7) ALL, 13'ü(%12,4) AML , 1'i (%1,0) AML ve ALL tanılı idi. ALL'li hastalarda en sık L1 tipi morfoloji (%59) ve B hücre fenotipi (%86,6), AML tanılı hastalarda ise en sık M3 (%35) morfojik tip saptandı. Risk gruplarına göre hastaların 22'si (%21.0) standart, 38'i (%36,2) orta ve 45'i (%42,9) yüksek risk grubunda idi. Hastaların 9'unda (%8,6) sitogenetik bozukluk saptandı. ALL'li hastalarda 8.gün steroid yanıtı iyi olan grubun oranı %50,5, AML'li hastalarda ise indüksiyon sonunda remisyona girme oranı %71,4 idi. 21 hastada (%20) relaps saptandı. İzlem süresi sonunda 31 (%29) hastanın kaybedildiği, bunların da 13'ünde (%41,9) ölüm nedeninin tedavi ilişkili mortalite olduğu görüldü. Tüm grupta genel sağ kalım oranı %62,6, olaysız sağ kalım oranı ise %60,5 olarak bulundu. ALL tanılı hastalarda genel ve olaysız sağ kalım oranları kızlarda, B hücre tipinde, 8.gün steroide iyi yanıt verenlerde, standart risk grubundakilerde ve relaps olmayan hastalarda istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulundu (tüm p değerleri <0,05). Sonuç: Çocukluk çağı lösemilerinde risk gruplarına göre belirlenmiş tedavi protokolleriyle her geçen gün daha yüksek sağ kalım oranları elde edilmektedir. Ancak kemoterapinin neden olduğu yüksek enfeksiyon riski ya da ilaç toksisiteleri nedeniyle ortaya çıkan tedavi ilişkili mortalite lösemide tedavi başarısını etkileyen en önemli faktörlerden biridir. Bu çalışmada sağ kalım oranları, gözlenen yüksek tedavi ilişkili mortalite nedeniyle gelişmiş ülkelerde elde edilen sağ kalım oranlarının altında kalmıştır. Anahtar Kelimeler: Çocukluk çağı akut lösemileri, Akut Lenfoblastik Lösemi, Akut Myeloblastik Lösemi, genel sağ kalım, olaysız sağ kalım