İnfeksiyöz üveit tanısıyla takip ve tedavi edilen olguların retrospektif değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HASEKİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MÜCAHİT KÖKTAŞ

Danışman: Ayşe Feyza ÖNDER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: İnfeksiyöz üveitler, özellikle gelişmekte olan ülkelerde önemli görme kaybı nedenleri arasında yer almakta olup, etiyolojik ajana bağlı olarak klinik seyir ve tedavi yanıtı değişkenlik gösterebilmektedir. Bu çalışmada, kliniğimizde infeksiyöz üveit tanısı ile takip edilen hastaların demografik ve klinik özellikleri, uygulanan tedavi yaklaşımları ve görsel prognozlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Ocak 2023 – Aralık 2025 tarihleri arasında Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği'nde infeksiyöz üveit tanısıyla takip ve tedavi edilen hastaların verileri hastane kayıt sistemi üzerinden retrospektif olarak incelendi. Demografik veriler, klinik bulgular, etiyolojik dağılım, uygulanan tedaviler ve görsel sonuçlar analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya 91 hasta (110 göz) dahil edildi. Yaş ortalaması 47,4 ± 16,8 yıl olup hastaların %53,8'i erkekti. Yetmiş üç hastada unilateral, 18 hastada bilateral tutulum mevcuttu. En sık etken viral ajanlar olarak saptandı. Herpes virüsler %31,9 oranıyla ilk sırada yer alırken, bunu Sitomegalovirüs (CMV) (%22) ve toksoplazma (%15,4) izledi. Başlangıçta ortalama en iyi düzeltilmiş görme keskinliği 0,47 ± 0,35 iken, son kontrolde 0,66 ± 0,34'e yükseldi. Tedavi rejimleri antimikrobiyal ajanlar, kortikosteroidler ve immünmodülatör ilaçları içermekteydi. Antimikrobiyal tedavi ile birlikte steroid verilen hastalarda görsel sonuçlar daha iyi bulundu. 88 hastada tedaviye yanıt alınırken, 3 hastada yanıt gözlenmedi. Sonuç: İnfeksiyöz üveitlerde erken ve doğru etiyolojik tanı ile uygun antimikrobiyal tedavinin zamanında başlanması, görsel prognoz açısından kritik öneme sahiptir. Çalışmamızda viral etkenlerin baskın olduğu görülmüş olup, erken tanı ve hedefe yönelik tedavi kalıcı görme kaybının önlenmesinde belirleyici rol oynamaktadır.