Glisemik kontrolü kötü, 10 yıl ve üzeri Tip 2 diyabeti olmasına rağmen diyabetik retinopati gelişmemiş olgularda serum inflamasyon parametreleri ve retinal görüntüleme bulgularının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ECRİN ÇAKIR
Danışman: Semra TİRYAKİ DEMİR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Glisemik kontrolü kötü, 10 yıl ve üzeri Tip 2 Diyabetes Mellitusu (DM) olmasına rağmen diyabetik retinopati gelişmemiş olgularda serum enflamasyon parametreleri ve retinal görüntüleme bulgularını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma prospektif, kesitsel, gözlemsel ve kontrollü olarak tasarlanmış olup; hastanemizin Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Kliniği tarafından yönlendirilen glisemik kontrolü kötü (Hemoglobin A1c (HbA1c) ≥9), 10 yıl ve üzerinde Tip 2 DM'li olan hastalar değerlendirildi. Hastaların demografik verileri, laboratuvar tetkik sonuçları, serum enflamasyon parametreleri [nötrofil/lenfosit oranı (NLO), insülin benzeri büyüme faktör -1 (IGF-1), interlökin-1 (IL-1), vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF), tümör nekroz faktör- α (TNF- α)] ve detaylı oftalmolojik muayeneleri kaydedildi. Optik koherens tomografi (OKT) görüntülemesi ile makula, ganglion hücre kompleksi (GHK), koroid, retina sinir lifi tabakası (RSLT) kalınlık analizleri; optik koherens tomografi anjiyografi (OKTA) görüntülemesi ile makula ve peripapiller alanın vasküler yapıları kantitatif olarak değerlendirildi. Hastaların verileri yaş uyumlu sağlıklı kontroller ile karşılaştırıldı ve korelasyon analizleri incelendi. Bulgular: Bu çalışmada 32 Tip 2 DM hastanın (18 kadın,14 erkek) 64 gözü ile 29 sağlıklı kontrolün (13 kadın, 16 erkek) 58 gözü değerlendirildi. Hasta grubunun yaş ortalaması 57,2±10,8 yıl, kontrol grubunun yaş ortalaması 54,4±8,5 yıl idi (p=0,273). Hasta ve kontrol grubu arasında ortalama NLO, IGF-1, IL-1, VEGF ve TNF- α değerleri açısından anlamlı farklılık saptanmadı (p 0,05). OKTA görüntülemede hasta grubunda kontrollere göre; ortalama yüzeyel, derin ve peripapiller kapiller pleksus damar yoğunluğu ile koryokapillaris akım değerleri anlamlı şekilde daha düşüktü (p<0,05). Diyabet süresi, HbA1c, IGF-1, NLO, TNF-α ile retinal damar yoğunlukları ve koroidal kalınlık arasında anlamlı korelasyon saptanmasına rağmen; IL-1 ve VEGF ile retinal nörovasküler yapılar arasında anlamlı korelasyon saptanmadı. Sonuç: Enflamasyon DR etyopatogenezinde oldukça önemli bir yere sahiptir. Glisemik kontrolü kötü, 10 yıl ve üzeri Tip 2 DM olmasına rağmen DR gelişmemiş olgularda ile sağlıklı kontroller arasında serum enflamasyon parametrelerinde anlamlı farklılık saptanmamıştır. Bu hasta grubunda, DR gelişmeme nedeni serum enflamasyon parametrelerinde artış olmamasından kaynaklanabilir. Fundoskopide DR henüz gelişmemiş bu olgulardaki nörovasküler değişiklikler, non invaziv olarak OKT ve OKTA görüntüleme ile kantitatif olarak tespit edilebilir.