Hemşirelik öğrencilerinde premenstrual sendrom,fiziksel aktivite ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, KADIN HASTALIKLARI VE DOĞUM HEMŞİRELİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BÜŞRA HİLAL ÖZGÖREN
Danışman: Gönül KURT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinde premenstrual sendrom (PMS), fiziksel aktivite ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, kesitsel bir çalışma olup, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gülhane Hemşirelik Fakültesi'nde, 1-31 Ocak 2026 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini araştırmaya dahil edilme kriterlerine uyan 245 kız öğrenci oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Katılımcı Tanılama Formu, Premenstrual Sendrom Ölçeği (PMSÖ), Premenstrual Sendroma Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği (PSYKÖ) ve Uluslararası Fiziksel Aktivite-Kısa Formu kullanılmıştır. Araştırma verilerinin istatistiksel analizlerinde IBM SPSS Statistics 26.0 paket programı kullanılmıştır. Tanımlayıcı istatistikler; kesikli veriler için sayı, yüzde, sürekli veriler için ortalama±standart sapma, ortanca ve çeyreklikler arası aralık değerleri olarak gösterilmiştir. Karşılaştırmalı istatistiklerde Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis testi, Spearman Korelasyon analizi kullanılmıştır. Kruskal-Wallis testi sonucunda fark bulunduğu durumlarda farklılık kaynağı Bonferroni düzeltmeli Mann Whitney U testi ile araştırılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p 0,05). Öğrencilerin yürüme (MET) puanı ile yaşam kalitesinin sosyal ve duygusal alt boyutları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p 0,05). Sonuç: Hemşirelik öğrencilerinde PMS semptom şiddeti arttıkça yaşam kalitesinin azaldığı belirlenmiştir. Ailede PMS varlığının, BKİ'nin yüksek olması ve asitli içecek tüketiminin fazla olmasının PMS semptomlarının şiddetini arttırdığı bulunmuştur. Yürüme aktivitesindeki artış, PMS semptom şiddetini artırmakta ve yaşam kalitesini düşürmektedir. Öğrencilerin eğitimleri süresince ders dışı zamanlarda planlı egzersiz yapabileceği fiziksel aktivite alanlarının oluşturulması ve sürdürülebilir egzersiz alışkanlıklarının kazandırılmasına yönelik girişimlerin geliştirilmesi önerilmektedir. Ayrıca, sağlıklı beslenme davranışlarına ilişkin farkındalığın artırılması amacıyla eğitim ve danışmanlık programlarının planlanması, PMS semptomlarının yönetiminde önemli katkılar sağlayabilir.