Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda tiyol-disülfid homeostazisi ile periferik diyabetik nöropati arasındaki ilişki
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DERYA ÜSTÜN EROĞLU
Danışman: Devrim Sinem KÜÇÜKSARAÇ KIYICI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızda tip 2 DM tanılı hastalarda oksidatif stres göstergelerinden olan total antioksidan kapasite (TAK), ileri oksidan protein ürünleri (AOPP) ve tiyol-disülfid homeostaz parametreleri ile diyabetin önemli mikrovasküler komplikasyonlarından olan diyabetik periferik nöropati (PNP) arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem ve Gereç: Tip 2 DM tanısı bulunan 80 (erkek/kadın=34/46) hasta ve 19 sağlıklı kontrol çalışmaya alındı. Tüm hastalar PNP varlığı açısından Michigan Nöropati Tarama Testi (MNTT) ve Elektronöromiyografi (EMG) ile değerlendirildi. Hasta ve kontrollerden alınan serum örneklerinden TAK, AOPP ve tiyol-disülfid homeostaz parametreleri olan total ve nativ tiyol ile disülfid düzeyleri çalışıldı. Bulgular: Hastalar EMG veya MNTT sonuçlarına göre PNP var/yok olarak gruplandırılarak karşılaştırıldığında serum TAK, AOPP düzeyleri ve tiyol-disülfid homeostaz parametreleri açısından istatistiksel anlamlı fark saptanmadı. Hastalar EMG ve MNTT sonuçlarından her ikisinin de pozitif ve negatif olmasına göre PNP'si var/yok olarak tekrar gruplandırıldığında ise PNP'si olan grupta olmayanlara kıyasla HbA1c (%9,5±2,0 ile %8,0±1,8; p=0,019) ve trigliserid düzeyleri (204,4±77,0 ile 151,7±58,5 mg/dL; p=0,014) yüksek, serum total tiyol düzeyleri ise (540,4±39,9 ile 566,7±52,6 µmol/L; p=0,038) istatistiksel olarak anlamlı düşük saptandı. Serum TAK, AOPP, nativ tiyol ve disülfid düzeyleri açısından fark yoktu. Ancak tip 2 DM tanılı hastalar kontrol grubu ile karşılaştırıldığında diyabetik hastaların serum CRP, AOPP, total tiyol ve nativ tiyol düzeylerinin istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek olduğu saptandı (sırasıyla p değeri 0,001; 0,002; 0,02 ve 0,03). Sonuç: Çalışmamızda diyabetik PNP'si olan hastalarda bulunmayanlara kıyasla oksidatif stres göstergeleri olan serum TAK, AOPP ve tiyol-disülfid homeostaz parametreleri açısından anlamlı artış saptanmadı. Bu sonuçlar çalışmamızda değerlendirilen oksidatif stres parametrelerinin PNP varlığından çok diyabet varlığı ile daha yakın ilişkili olduğunu düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Diyabetik periferik nöropati, oksidatif stres, thiol-disülfid homestaz, total antioksidan kapasite, ileri oksidasyon protein ürünleri