Rektum kanserinde neoadjuvan tedavinin patolojik yanıta etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EREN CAN ÖZTÜRK
Danışman: Birol OCAK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızda, neoadjuvan tedavi uygulanan lokal ileri evre rektum kanseri (LİRK) olgularında cerrahi sonrası patolojik tam yanıt (pCR) oranını ve bu yanıta etki eden hasta ve tümörle ilişkili faktörleri değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem ve Gereç: Ocak 2016–Aralık 2024 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Bölümü'ne başvuran ve neoadjuvan tedavi sonrası opere edilen 58 rektum kanseri hastası retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların demografik verileri, tümörün klinik ve patolojik özellikleri, uygulanan neoadjuvan tedavi rejimleri ile cerrahi sonrası klinik evreleri ve patolojik evrelerinin kıyaslamasına göre belirlenen patolojik yanıt düzeyleri kaydedilmiştir. İstatistiksel analizlerde sürekli değişkenler için Shapiro–Wilk testi, kategorik değişkenlerin gruplar arası karşılaştırmalarında ki-kare testi, Fisher'in kesin testi ve Fisher-Freeman-Halton testi uygulanmıştır. Tam yanıt üzerine etki eden faktörlerin değerlendirilmesinde lojistik regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 61,1 ± 11,7 yıl olup, %75,9'u erkektir. Cerrahi sonrası genel pCR oranı %13,7 olarak saptanmıştır. Tedavi modalitelerine bakıldığında kemoradyoterapi (KRT) alan hastaların %7,7'sinde pCR tespit edilirken total neoadjuvan tedavi (TNT) alan hastaların %18,8'inde pCR elde edilmiştir. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Tek değişkenli analizde tanı yaşı, klinik lenf nodu evresi ve tedavi modaliteleri p<0,25 olarak değerlendirilmiştir. Çok değişkenli analiz sonucunda, tanı yaşı, klinik lenf nodu evresi ve tedavi modaliteleri istatistiksel olarak anlamlı düzeyde pCR ile ilişkili bulunmamıştır. Sonuç: Bu çalışmada neoadjuvan tedavi alan LİRK hastalarında pCR ve pCR'i etkileyen faktörler değerlendirildi. Bulgularımız, TNT'nin standart KRT'ye kıyasla daha yüksek pCR oranı sağlama eğiliminde olduğunu saptamıştır. Buna rağmen örneklem büyüklüğünün ve pCR oranının daha düşük olması nedeniyle istatistiksel anlamlılık elde edilmemiş olabilir. Hastaların demografik ve klinik özellikleri literatür ile uyumlu bulunmuş, yan etkiler ise genel olarak tolere edilebilir düzeyde seyretmiştir. Sonuç olarak, TNT'nin pCR üzerine olası avantajını doğrulamak için daha çok hasta sayısı içeren prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Rektum kanseri, Neoadjuvan tedavi, Patolojik yanıt