Bilateral diz osteoartriti olan hastalarda sanal gerçeklik ile yapılan eğitimin denge ve düşme riski üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANTALYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLÇİN KARACAN BALCI
Danışman: Naciye Füsun TORAMAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı diz osteoartriti (OA) olan hastalarda sanal gerçeklik uygulamasının postural denge ve fonksiyon üzerine etkisini değerlendirmektir. Materyal ve Metod: Çalışmaya ≥40 yaş, diz OA tanılı 53 kadın, 9 erkek katıldı. Hastalar sanal gerçeklik grubu (Grup 1, N=30) ve kontrol grubu (Grup 2, N=32) olarak randomize edildi. Germe, kuvvet ve denge egzersiz programı 5 gün/hafta sıklıkta, 3 hafta süreyle yapıldı. Sonuç ölçütleri; Vizuel Analog Skala (VAS), Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC), Berg Denge Ölçeği (BDÖ), Zamanlı Kalk Git Testi (ZKG), Ağırlık Dağılım İndeksi (ADİ), Stabilite İndeksi (Sİ), Fourier Harmoni İndeksi (FHİ) ve Düşme İndeksi (Dİ) olarak belirlendi. Bulgular: Grup içi değerlendirmede her iki grupta da VAS, WOMAC alt boyut ve toplam puanları azaldı (p 0.05). Grup 1'de ADİ değişimi yokken (p>0.05), Grup 2'de farklı pozisyonlarda ADİ azaldı (p 0.05). Her iki grupta da FHI değişim göstermedi (p>0.05). Dİ puanı Grup 1'de azalırken (p 0.05). Gruplar arasında VAS, BDÖ, ZKG ve WOMAC farkı yoktu (p>0.05). Grup 1'de ADİ bazı pozisyonlarda, Grup 2'ye göre arttı (p<0.05). Bazı pozisyonlarda Sİ Grup 1'de azaldı, Grup 2'de arttı (p<0.05). FHI göz kapalı servikal ekstensiyon pozisyonunda Grup 1'de artış, Grup 2'de azalma yönündeydi (p<0.05). Grup 1 deki hastaların tedavi sonrası Dİ düzelme oranları grup 2' ye göre anlamlı olarak yüksekti (p<0.05). Sonuç: Diz OA'lı hastalarda sanal gerçeklik yöntemi kullanılarak yapılan denge egzersizleri ve klasik denge egzersizleri hastaların ağrı, fonksiyon ve BDÖ ile ZKG gibi denge testleri üzerine benzer etkili olmasına karşın, sanal gerçeklik ile denge egzersizi uygulamalarının hastaların statik posturografi test ölçütleri üzerinde daha etkin olduğu sonucuna varıldı.