Diyabetik nefropatili hastalarda myo-inositol oksijenaz düzeyinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, HAMİDİYE SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TIBBİ BİYOKİMYA ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BÜŞRA CİNAS
Danışman: Ebru KALE
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diyabetik nefropati (DN), diyabetin en sık görülen komplikasyonlarından biridir. Myo-inositol oksijenaz (MIOX) renal tübüllere özgü bir enzim olduğu bilinmektedir. Diyabeti olan kişilerde yüksek glukoza maruz kalma sonucunda MIOX seviyelerinin arttığı görülmüştür. Diyabetik böbreklerde artan MIOX seviyelerinin tübülointerstisyel hasara ve DN gelişimine katkıda bulunabileceğini düşünülmektedir. Çalışmamızın amacı diyabetik nefropatide MIOX'un bir biyobelirteç olarak kullanılabilirliğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Diyabetik nefropati tanısı almış 18-60 yaş arasındaki hastalar randomize olarak çalışmaya dahil edilecektir. Herhangi bir böbrek hastalığı ve diyabet tanısı almamış sağlıklı bireyler kontrol grubuna dahil edilecektir. Hastalar daha önceden bakılan protein/kreatinin oranlarına göre 3 gruba ayrılacaktır. Hastalardan rutin biyokimyasal kontrol sırasında, bu çalışma için düz tüpe kan örneği alınacaktır. Alınan kan örneği santrifüj edildikten sonra serum -80°C'de derin dondurucu dolapta muhafaza edilecektir. Saklanan örneklerden laboratuarda aynı gün aynı şartlarda serum MIOX seviyeleri çalışılacaktır. Serum MIOX seviyeleri Human Myo-inositol oksijenaz ELİSA kit yöntemi ile ölçülecektir. Ardından rutinde bakılan glomerüler filtrasyon hızı (GFR), kreatinin, albümin, üre, glikolize hemoglobin (HbA1C), açlık kan şekeri, düşük yoğunluklu lipoprotein (LDL) ve yüksek yoğunluklu lipoprotein (HDL) kolestrol seviyeleri ile MIOX seviyeleri değerlendirilecektir. Bulgular: Protein/ kreatinin oranı arttıkça serum MIOX' un arttığı görülmüştür. Gruplar arasında MIOX düzeylerinde anlamlı bir farklılık görülmemiştir. MIOX düzeyleri karşılaştırılan diğer parametrelerle anlamlı bir korelasyon göstermemektir. Sonuç: Çalışmamızdan elde ettiğimiz sonuçların MIOX'un DN tanısında rutin klinik kullanımını destekleyecek yeterlilikte değildir. Diyabetik nefropatinin erken teşhis edilmesi, son dönem böbrek yetmezliği gelişmeden önlem alınabilmesi için oldukça önemlidir. Renal proksimal tübüle özgü olduğu bilinen MIOX ile ilgili ileri çalışmalar yapılmalıdır. Anahtar Kelimeler: Biyobelirteç, Diyabetik Nefropati, Myo-inositol, Myo-inositol Oksijenaz