Allantoinin rat timpanik membran kronik perforasyonundaki etkisi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, KAYSERİ ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ VE BAŞ-BOYUN CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NURİ ÜNSAL

Danışman: Ali BAYRAM

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Allantoinin topikal uygulamadaki yara iyileşmesine olumlu etkisinin, rat timpanik membran (TM) kronik perforasyon modelinde etkili olup olmadığının histolojik ve klinik olarak araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Erciyes Üniversitesi Deneysel Araştırma Merkezi'nde üretilen, ağırlıkları 250-300 gr arasında değişen, 6 aylık, 25 adet sprague dawley cinsi erişkin dişi rat kullanıldı. Rat TM'larında kimyasal hasar (%50 lik Triklorasetik asit) ile kronik perforasyon modeli oluşturuldu. 25 rat (50 kulak) daha sonra randomize olarak 3 gruba ayrıldı. 1. gruba (10 rat-20 kulak) intratimpanik (İT) % 0.57'lik allantoin çözeltisi (Distile su içerisinde çözülmüş allantoin, Kale Kimya, İstanbul), 2. gruba (5 rat-10 kulak), kronik perforasyon modeli oluşturulduktan sonra herhangi bir madde uygulanmadı. 3. gruba (10 rat-20 kulak) İT distile su tatbik edildi. Çalışma hayvan kaybı yaşanmadan 25 rat (50 kulak) ile tamamlandı. Sonrasında çalışma bitiminde rat TM'ları klinik olarak muayene edildi. Muayene sonrası ratlar sakrifiye edilerek TM'lar, nötrofil aktivitesi, kronisite, histiosit varlığı, keratin birikimi, subepitelyal ödem, konjesyon, fibroblast proliferasyonu, neovaskülasrizasyon ve TM kalınlığı gibi parametreler yönünden histopatolojik olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamızda 1. grupta (Allantoin) ve 3. grupta (Distile su) 1'er TM hariç toplam 48 kulakta TM perforasyonunun kapandığı görüldü. Çalışma grupları nötrofil aktivite oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulundu (p=0.048). Gruplar nötrofil aktivitesi oranları için ayrı ayrı incelendiğinde 1. grupta 2. gruba göre nötrofil aktivitesinin anlamlı derecede arttığı görüldü (p=0.049). Ayrıca yine 1. grupta 3. gruba göre nötrofil aktivitesinin anlamlı derecede arttığı görüldü (p=0.031). Gruplar kronisite derecelerinin oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0.177). Gruplar histiosit derecelerinin oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0.429). viiiGruplar keratin birikimi derecelerinin oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0.829). Gruplar subepitelyal ödem derecelerinin oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0.993). Gruplar konjesyon derecelerinin oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0.395). Çalışma grupları fibroblast proliferasyon oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulundu (p=0.033). Gruplar fibroblast proliferasyonu oranları için ayrı ayrı incelendiğinde 1. grupta 2. gruba göre fibroblast proliferasyonun anlamlı derecede arttığı görüldü (p=0.009). Gruplar neovaskülarizasyon derecelerinin oranları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0.051). Gruplar TM kalınlıkları açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0.095). Sonuç: Allantoinin topikal kullanımının rat TM kronik perforasyon iyileşmesini olumlu yönde etkilediğine dair histopatolojik bulgulara ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Allantoin, Rat, Timpanik membran perforasyonu, Yara iyileşmesi, Hayvan deneyi