Primer fokal segmental glomeruloskleroz hastalarında Tip 2 Diyabetes mellitusun klinik progresyona etkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İLHAN DOĞAN
Danışman: Taner BAŞTÜRK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Fokal segmental glomeruloskleroz (FSGS), hem çocuklarda hem de erişkinlerde son dönem böbrek yetmezliğinin önemli bir sebebidir. Çalışmamızda Tip 2 diyabetes mellitus (DM)'un primer FSGS hastaları üzerindeki etkilerini klinikopatolojik açıdan kategorize ederek klinik özelliklerini ve sonuçlarını analiz edilmesi planlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Ocak 2004-Ocak 2024 tarihleri arsında Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nefroloji Kliniğinde renal biyopsi ile FSGS tanısı konulmuş 138 primer FSGS hastası üzerinde yapılan retrospektif bir çalışmadır. Sekonder FSGS etiyolojisi olan (malignite, morbid obezite, hepatit B ve hepatit C enfeksiyonu) hastalar çalışma dışında bırakıldı. Hastalar Tip 2 DM'u olan primer FSGS hastaları (39) ve Tip 2 DM'u olmayan primer FSGS hastaları (99) olarak iki gruba ayrılarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamızda hastaların takip sonunda tedavi yanıtları Tip 2 DM'u olmayan primer FSGS hastalarında tam remisyon sağlananlar %15,2, kısmi remisyon sağlananlar %72,7, cevapsızlar %12,1 olarak saptandı. Tip 2 DM'u olan primer FSGS hastalarında ise tam remisyon sağlananlar %12,8, kısmı remisyon sağlananlar %71,8, cevapsız olanlar ise %15,4 olarak saptandı. Her iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı(p:0,845). noktasına ulaşan hastalar %24,2, Çalışmamızda Tip 2 DM'u olmayan FSGS hastalarında Tip 2 DM'u olan FSGS hastalarında renal sonlanım renal sonlanım noktasına ulaşan hastalar %51,3 olarak saptanmış olup Tip 2 DM'u olan FSGS hastalarında anlamlı olarak yüksek bulundu(p:0,002). Gruplara ayırmaksızın renal sonlanım noktasına ulaşan hastalar ise %31,8(44) olarak saptandı. Çalışmamızda hastaların oranı %3 Tip 2 DM'u olmayan FSGS hastalarında Tip 2 DM'u olan FSGS hastalarında ölüm ile sonlanan ise %15,4 olarak saptanmış olup Tip 2 DM'u olan FSGS hastalarında anlamlı olarak yüksek bulunmuştur(p:0,024). ix Sonuç: Çalışmamızda Tip 2 DM'un varlığının primer FSGS'li hastalarda tedaviye yanıtı değiştirmediğini ancak renal sonlanımı arttırdığını ve hasta sağkalımı azalttığını sapatadık. Bu sebeple klinisyenlerin Tip 2 DM'u olan FSGS'li hastaların takip ve tedavisinde diyabet regülasyonunu sağlamış olması hastaların son dönem böbrek yetmezliği riskini ve mortalite oranlarını azaltacaktır.