Medial plika sendromunun tanısında MRG tanı kriterlerinin araştırılması ve eşlik eden patolojilerin incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: CENK PARLATAN
Danışman: Bozkurt GÜLEK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Klinik olarak medial plika sendromu düşünülen ve MRG tetkiki uygulanan olgularda, medial plikaların varlığının gösterilmesi, medial plika sendromunun tanısının konup, tanı kriterlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca medial plika sendromuyla en sık birliktelik gösteren ve medial plika sendromu tanısının konmasında kafa karışıklığına neden olabilecek patolojiler incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji Kliniği'nde 1.10.2017-31.3.2021 tarihleri arasında, Ortopedi veya Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon bölümlerinden medial plika sendromu, menisküs patolojileri, osteoartrit, çapraz bağ hasarları, kondromalazi, kolleteral ligament hasarı ön tanısı ile diz eklem MRG çekimi yapılan 2613 hasta tarandı. Hastalardan 604 tanesinde, medial plika varlığı saptanmış olup, diz eklemi medialinde ağrı, hassasiyet, kilitlenme, krepitasyon gibi medial plika sendromu ile uyumlu olabilecek semptomları olan, tüm klinik bilgilere hakim ve tüm görüntüleri eş zamanlı olarak değerlendiren 30 yıllık kas iskelet radyolojisi deneyimi bulunan bir radyolog tarafından, 286 kişilik hasta grubu belirlendi. Daha sonra klinik bilgilere kör bir şekilde retrospektif olarak 20 yıllık, 9 yıllık ve 4 yıllık radyoloji deneyimi olan üç radyolog tarafından görüntüler değerlendirmeye alındı. Değerlendirme esnasında okuyuculardan medial plikaya eşlik eden diğer plikalar ve patolojileri değerlendirmeleri istendi. Her okuyucunun medial plika varlığını, diz eklemi MRG tetkiki çekim protokolü dahilinde bulunan, Proton Dansite Yağ Baskılı Aksial (PDYBA), Proton Dansite Yağ Baskılı Koronal (PDYBK), Proton Dansite yağ baskılı Sagittal (PDYBS) ve Sagittal T1 (ST1) sekanslarda tek tek değerlendirmeleri istenerek bu sekansların medial plika sendromunun tanısında duyarlılık ve özgüllükleri araştırıldı. Bulgular: Araştırmada 176'si erkek, 110'u kadın olmak üzere toplam 286 hasta değerlendirildi. Değerlendirilen hastaların yaş ortalaması 38,3±14,9 yıl olarak hesaplandı. Çalışmamızda medial plika sendromu saptanan hastaların 22'sinde lateral plika (%7.7), 30'unda suprapatellar plika (%10.4) ve 54'ünde infrapatellar plikanın (%18.9) eşlik ettiği saptandı. Çalışmamıza dahil edilen 286 hastanın sendromik medial plikalarının kalınlıkları ölçüldüğünde, plika kalınlıklarının çoğunun 2 mm olduğu saptandı. En sık Tip C plikalar izlendi. Çalışmamızda, medial plikaların her sekans dahilinde tek tek saptanabilirliği değerlendirildiğinde, PDYBA'da 273 (%95.5), PDYBK'da 178 (%62.2), PDYBS'de 135 (%47.2) ve ST1'de ise 131 (%45.8) hastada plika varlığı saptandı. Medial plika sendromuna en sık eşlik eden patolojinin, medial menisküs hasarı olduğu görüldü. MRG'de plikaların vizüalizasyonunun, eklem aralığında sıvı artışı varlığında arttığı saptandı. Okuyucular arasında MRG sekansları göz önünde bulundurulduğunda PDYBK sekansında en yüksek uyum olduğu saptandı. Çalışmamızda tecrübe arttıkça medial plikaların, eklem boşluğunun medialinden köken alan diğer sinovial yapılarla ayrımının daha iyi yapılabildiği ortaya kondu. Sonuç: Medial plika sendromunun tanısında en değerli MRG sekansı, PDYBA'dır. Yanısıra PDYBK sekansı da tanı da, duyarlılığı yüksek bir sekanstır. Medial plika sendromunun MRG ile tanısında bu iki sekansın birlikte kullanımı tanı duyarlılığını artırmaktadır. Eklem aralığında sıvı artışı ve efüzyon varlığı, tüm MRG sekanslarında tanı oranını artırmaktadır. Medial plika sendromu ile en sık birliktelik gösteren diz eklem patolojisi medial menisküs hasarıdır. Bunun yanında kondromalazi ve osteoartrit de, medial plika sendromu ile nispeten sık birliktelik göstermektedir. Ayrıca patella baja ve alta gibi patella yerleşim varyasyonları da, medial plika sendromu ile ilişkili olabilir. Medial plika sendromunun gelişmesinde travma öyküsünün varlığı etyolojinin önemli sebeplerindendir. Medial plika sendromunun tanısında plika kalınlığının 1 mm'den fazla ölçüldüğü durumlarda, plikaların semptomatik hale gelme oranının yüksek olduğu düşünülmüştür. Radyologların medial plika sendromundan raporlarında bahsetme oranlarının düşük olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Medial Plika Sendromu, diz MRG, PDYBA, PDYBK