Dejeneratif medial menisküs posterior kök yırtığı ve ön çapraz bağı parsiyel yırtıklarının ilişkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AHMET GÜNAY ADAM
Danışman: Uğur TİFTİKÇİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı, medial menisküs posterior kök yırtığı ve eşlik eden parsiyel ön çapraz bağ yaralanması bulunan hastalarda, yalnızca medial menisküs kök onarımı yapılan olgular ile medial menisküs kök onarımına ek olarak parsiyel ÖÇB onarımı uygulanan olguların klinik, fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarını karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir Gereç ve Yöntem: Çalışmada SBÜ Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde Ocak 2020 ve Kasım 2024 tarihleri arasında medial menisküs kök yırtığı tanısı ile artroskopik onarım cerrahisi yapılan hastalar geriye yönelik değerlendirildi. 64 hasta çalışmaya dahil edildi. 64 hastanın 34'ünde (Grup 1) medial menisküs posterior kök yırtığı transtibial pull-out tekniği ile onarım işlemi yapıldığı, 30'unda (Grup 2) bu işleme ek olarak parsiyel ön çapraz bağı yaralanması için primer onarım işlemi yapıldığı görüldü. Hastaların preoperatif ve postoperatif 1.yıl MR görüntüleri hastane veri sisteminden tarandı. Aksiyel ve sagittal planda preop ve postop ÖÇB kalınlıkları ölçüldü. Preop ve postop menisküs ekstrüzyon miktarları ölçüldü. Postoperatif menisküs iyileşmesi değerlendirildi. Hastaların K-L sınıflamasına göre preoperatif ve postoperatif son takiplerinde direkt radyografilerinden osteoartrit değerlendirilmesi yapıldı. Fonksiyonel değerlendirmelerde hastaların preoporatif ve son takiplerinde IKDC (International Knee Documentation Committee) Skoru, Lysholm Diz Skalası ve VAS ( Visual Analogue Scale) kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama takip süresi 17,23 ± 3,58 ay (dağılım, 12-24 ay) olarak saptandı. Grup 1'deki hastaların ortalama takip süresi 16,85 ± 3,41 ay, Grup 2'deki hastaların ortalama takip süresi 17,66 ± 3,77 ay olarak saptandı. Postoperatif dönemde hastaların MR görüntüleri üzerinden yapılan menisküs iyileşme değerlendirmesinde, Grup 2'deki hastaların %50'sinde (n=15) tam iyileşme (komplet) gözlenirken, başarısız iyileşme oranı sadece %6,7 (n=2) olarak saptanmıştır. Buna karşın, Grup 1'de tam iyileşme oranı %29,4 (n=10) seviyesinde kalmış, başarısızlık oranı ise %23,5 (n=8) ile anlamlı derecede daha yüksek bulundu. Grup 1 ve Grup 2 arasında hastaların postop menisküs ekstrüzyon değerleri arasında fark saptandı (p 0,05). Gruplar arasında postop Lysholm skorları arasında fark saptandı (p 0,05). Preoperatif ve postoperatif dönemde hastaların son takiplerindeki direkt radyografi görüntüleri üzerinden yapılan Kelgren-Lawrence sınıflamasına göre osteoartrit değerlendirmesinde, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Medial menisküs posterior kök yırtığı onarımı yapılan 40-65 yaş grubu hastalarda, eşlik eden parsiyel ÖÇB yaralanmalarının primer onarımı, postoperatif menisküs ekstrüzyon miktarını azaltmakta, menisküs iyileşme başarısını artırmakta ve klinik fonksiyonel skorlarda üstün sonuçlar sağlamaktadır. Cerrahlar, menisküs kök onarımı yaparken dizin genel stabilitesini değerlendirmeli ve parsiyel dahi olsa bağ yaralanmalarına müdahale ihmal edilmemelidir. Anahtar Kelimeler: Parsiyel Ön Çapraz Bağ Yaralanması, Medial Menisküs Kök Yırtığı, Ekstrüzyon, Primer Onarım, Transtibial Pullout Onarım