Benign eklem hipermobilite sendromu olan hastalarda femoral kartilaj kalınlığının ultrasonografik olarak değerlendirilmesi

TUĞÇE YAVUZ

Benign eklem hipermobilite sendromu olan hastalarda femoral kartilaj kalınlığının ultrasonografik olarak değerlendirilmesi

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TUĞÇE YAVUZ

Danışman: Nurdan PAKER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Biz bu çalışmada Benign eklem hipermobilite sendromu (BEHS) olan hastalarda ultrasonografi (USG) ile ölçülen diz eklemi femoral kartilaj kalınlığını sağlıklı gönüllülerle karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kesitsel olarak tasarlanan bu klinik çalışmaya Eylül 2018-Temmuz 2019 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi İstanbul Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon SUAM Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Polikliniği'ne başvuran, BEHS tanısı konulan 42 kadın hasta ve yaş olarak uyumlu 42 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Katılımcıların demografik verileri kaydedildi. Beighton kriterlerine göre 4 ve üzeri skor alan ve aynı zamanda revize Brighton kriterlerini karşılayan kişiler BEHS olarak kabul edildi. Her iki gruptaki katılımcıların sırt üstü yatar pozisyonda, dizler maksimum fleksiyondayken, suprapatellar bölgeden horizontal görüntüleme yapılarak femoral kartilaj kalınlığı medial, interkondiler ve lateral olmak üzere 3 farklı alandan ölçüldü. Hipermobil grupta hastaların diz ağrısı ve fonksiyonel durumu visuel analog skala (VAS) ve Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score (KOOS) Türkçe versiyonu olan ile değerlendirildi. Bulgular: BEHS grubunda ölçülen tüm femoral kartilaj kalınlıkları kontrol grubundakine göre daha azdı (p 0.05). Diz hipermobilitesi olan ve olmayan hastaların VAS ve KOOS skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05) . Femoral kartilaj kalınlığı ile yaş arasında negatif korelasyon mevcuttu. Hastanın yaşı femoral kartilaj kalınlığı için bağımsız bir prediktör faktör olarak saptandı (p<0.05) . Sonuç: Sonuç olarak bu çalışmada BEHS'li kadın hastalarda USG ile değerlendirilen femoral kartilaj kalınlığının kontrol grubuna göre daha ince olduğu görülmüştür. Bu durumun bilinmesi ve kartilaj kalınlığının ultrasonografik değerlendirmesi hastalarda diz ekleminin korunması açısından yardımcı olabilir.