Kager yağ yastıkçığı, plantar yağ ve kas tabakalarının kalınlığı diyabetik ayak gelişimini öngörmede etkili midir?
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUĞÇE AKDOĞANLAR
Danışman: Tayyibe SALER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Tip 2 diyabetes mellitüs (DM) görülme oranı her geçen sene artan, komplikasyonlara neden olabilen kronik, ilerleyici bir hastalıktır. Diyabetik ayak yarası kronik ve ciddi bir komplikasyondur. Periferik nöropatinin de eşlik edebildiği mikrotravmalar, diyabetik ayak yarası gelişmesinde en önemli risk faktörlerindendir. Plantar kas ve yağ yastıkçığının kalınlığında ve elastikiyetindeki değişikliklerin ayağın mekanik yüklere karşı koyma ve absorbsiyon yeteneğini azaltarak doku stresine neden olarak ayak ülserleri oluşturabileceğine dair çalışmalar sürmektedir. Biz çalışmamızda diyabetik hastalarda plantar kas ve yağ doku tabakaları kalınlıklarına ilave olarak Kager yağ yastıkçığı ve aşil tendonunun kalınlığının da diyabetik ayak gelişiminde risk faktörü olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Tıp Fakültesi Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları kliniğinde takipli, diyabetik ayak tanılı 74 hasta, diyabetes mellituslu olup diyabetik ayak tanısı olmayan 73 hasta ve 52 sağlıklı gönüllü erişkin çalışmamıza alındı. Hastaların demografik verileri, biyokimyasal parametreleri ve fizik muayeneleri kaydedildi. Plantar kas ve yağ doku tabakaları ile kager yağ yastıkçığı ve aşil tendon kalınlığı tek bir radyoloji hekimi tarafından aynı ultrasonografi cihazı ile ölçümleri yapılarak değerler kaydedildi. Bulgular: Grup 1'deki hastaların 37'si (%50), grup 2'deki hastaların 36'sı (%49,3) ve grup 3'teki kontrollerin 21'i (%40,4) erkekti ve gruplar arasında cinsiyet farkı yoktu. Grup 1'deki hastaların yaş ortalaması 58,04±8,3 yıl, grup 2'deki hastaların yaş ortalaması 58,8±9,9 yıl ve grup 3'teki kontrollerin yaş ortalaması 56,35±15,04 yıldı, gruplar arasında yaş ortalaması açısından anlamlı farklılık yoktu. Katılımcıların plantar yağ dokusu kalınlığı (PL-Y) ortalaması grup 1'de 12,15±3,79 mm, grup 2'de 13,47±1,87 mm ve grup 3'de 13,35±2,18 mm'dir. Katılımcıların plantar kas dokusu kalınlığı (PL-K) ortalaması grup 1'de 10,23±2,21 mm, grup 2'de 13,07±1,78 mm ve grup 3'de 14,76±1,85 mm'dir. Gruplar arasında gözlenen plantar kas doku kalınlıkları farklılıkları istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p 0,05). Sonuç: Diyabetik ayak yarası olan hastalarda plantar kas tabakasının kalınlığında anlamlı olarak azalma saptanmıştır. Bilindiği gibi kontrolsüz diyabetin sonucu olan retinopati, nefropati gibi kronik komplikasyonların erken tanısında çeşitli biyobelirteçler ve muayene yöntemleri bulunmaktadır. Biz de bu çalışmamızda non inzaziv bir yöntem olan ultrasonografi ile plantar kas tabakasının kalınlığının ölçümünün diyabetik ayak daha oluşmadan erken tanı ve tespitinde kullanılabilen bir yöntem olabileceğini öngörmekteyiz. Anahtar kelimeler: Diyabetes mellitus, Diyabetik ayak, Kager yağ yastıkçığı, Plantar kas